Het was een koude besneeuwde avond, ik weet het nog als de dag van gister.
Ik moest voor mijn werk een bus ophalen omdat een collage een schuiver gemaakt had en die bus niet meer rijd baar was, zou niet lang duren en kon ik gelijk mijn vriend ophalen.
Het was 21:15 toen ik weg ging en om 21:55 was ik weer thuis, maar jij kwam me niet begroeten.
Jij lag heel zielig op je kussentje voor de verwarming, je wou wel opstaan maar je viel elke keer weer om
Meteen de da gebeld die al direct vertelde dat het waarschijnlijk een hersenbloeding is geweest en als je niet meer kon staan het beter was je inteslapen
Ze was nu in de kliniek in Utrecht maar zou om 22:30 in Amersfoort zijn en wij konden dan komen zodat ze nog kon kijken naar je maar de vooruitzicht waren niet goed.
Ik heb je nog lekker een zakje wishkas van de katten gegeven en een plakje cornedbeef, dat vond je nog steeds erg lekker. Heel veel knuffels en nog wat laatste foto's gemaakt.
Eenmaal bij de dierenarts vertelde ze direct dat je hier niet meer overheen zou komen.
Je kopje stond scheef en je rechterkant was volledig verlamt.
En hebben we je dus ook maar rustig laten gaan, jij hebt nog even lekker gesnurkt op de verdoving en toen kreeg je om 23:15 de laatste spuit
Wat ben ik ziek geweest, heb 3 weken alleen maar kunnen huilen ben zelfs niet wezen werken.
De kerstplannen hebben we afgezegt en ook oud en nieuw hebben we niet gevierd.
Ook Tijger heeft gerouwd om jou, je was toch wel zijn vriendinnetje en hij heeft veel van jou geleerd en overgenomen, ook al is het een kat.
Meissie ik mis je nog elke dag en ook nu nog rollen de tranen.
Je vrolijke snoet, je knuffels, je heerlijke koppigheid en het pootje optillen bij het plassen, je was wel een rare teef.
Je was niet zomaar mijn hondje, je was mijn 1e hondje, mijn wandelende dagboek, mijn alles
Sorry dat ik niet bij je kon zijn toen je me nodig had




3 doggies





