Hoe het allemaal begon...

Hallo,

vanaf dat we een goede fokker hadden gevonden volgden we alles op hun website: de dracht hij de moeder en vader het stelt,...
Elke dag keken we hoe het was, en op een avond stond er dat ze bevallen was!!, dat de pups gezond en sterk waren en dat alles oke was met de moeder en natuurlijk ook foto's van de pasgeboren pups!
Dan gingen we (door de sneeuw in de winter)2 uur rijden om ze te gaan bewonderen
Zo gingen we 3 keer op bezoek en de derde keer mochten we er eentje kiezen, dat was direct duidenlijk!(dat ene kleintje met zijn rode lintje)
Dan zagen we verder op hun website hoe hij opgroeide.
En toen hij 2 maand was in de kerstvakantie mochten we hem gaan halen, EINDELIJK
iK WAS ZO BLIJ, NA ZO LANG ZAGEN HAD IK EINDELIJK MIJN EIGEN SHELTIE!!!!!!

Spannend is dat hè, hadden wij met Ziva ook. De voorpret is op zichzelf al een feestje, vind ik. Ja en dan de bewuste dag van ophalen, nacht ervoor slecht slapen, en dan is de pup helemaal van jou, een grote verantwoordelijkheid, maar zòòoooo leuk! En het wordt alleen maar leuker!

Ik vond het ook altijd spannend als we een pup gingen halen.

Het is een mooie hond geworden.