Jaaaa! O, ik ben zooo blij
en misschien juich ik wel te vroeg, maar ik ga het lekker toch opschrijven.
Vandaag precies twee maanden geleden stonden we bij een opvanggezin tegenover een superschattig maar grommend hondje. O...dat hadden we niet helemaal verwacht. Maar na een nachtje slapen hebben we Silvia mee naar huis genomen. Het opvanggezin was buiten beeld en toen was het goed. Silvia werd Lola en ze was echt cool. Een superhondje, tot nu toe ook alleen nog maar lief en schattig genoemd door iedereen, zelfs volslagen onbekenden.
VOor mij is dit de eerste keer dat ik een hond heb en omdat mijn man zes dagen per week werkt, had ik een mooie uitdaging. De hond zou er voor mij komen omdat ik structuur, beweging en sociale interactie nodig heb nadat ik twee jaar geleden thuis kwam te zitten door een ongeluk. EN echt, Lola geeft het allemaal. Ze is zo lief!
ALleen...ze had 'een beetje moeite' met alleen zijn. Nou, dat was er makkelijk uit te trainen dus dat zou wel goed komen. RIght...daar hadden we ons wel een beetje op verkeken. Dat laten wennen bleek niet zo makkelijk als ons was verteld. EN waarschijnlijk wilde ik ook veel te snel veel te veel. De handen in het haar, ik wil Lola niet terug sturen, maar als ik ooit parttime werk, als we een keer uit eten willen, of als er iets onverwachts gebeurt, dan moet Lola wel alleen thuis kunnen blijven. Ik zag het meermaals nooit meer goedkomen.
EN nu? Nu kom ik net binnen na 30 minuten en heeft Lola gewoon helemaal niet geblaft! Oké, ze zat wel voor de deur en ik was niet met de auto weg (maar zat te koukleumen in degarage, over rolverdeling gesproken). Maar toch. Ik ben blijjjjj! VOor zolang het duurt dan....maar toch '
Dusss....Dat moest ik gewoon even melden 
Hebben jullie ook allemaal de leukste hond van de wereld? Of is Lola echt de enige



