

Lief kereltje Kareltje,
Twee jaar geleden werd je geboren als het enige reutje in het nest. Je was een joekel vergeleken bij je fijn gebouwde zusjes.
De eerste keer dat ik je zag was je 5 weken oud. Enthousiast werden alle pups van de woonkamer naar de eetkamer geroepen en daar kwamen ze! Maar waar was het reutje? Die was heel hard en enthousiast de verkeerde kamer ingerend.
Ik had je toen nog niet eens gezien, maar stiekem had ik mijn keuze al gemaakt...
Eenmaal in de eetkamer kwam je me heel blij tegemoet. Dacht ik. Je liep me kwispelend en aankijkend voorbij naar de etensbak. Nadat je die grondig had geïnspecteerd wilde je toch wel even komen kijken, maar... je begon moeilijk te kijken en ging snel op het vloerkleed even zitten poepen. Je zusjes zaten inmiddels al boven op me en waren lekker in jasknopen aan het bijten en mijn handen aan het aflikken.
Toen je eenmaal klaar was kwam je dan toch eindelijk naar me toe. Je klom op schoot, rolde jezelf op je rug en ging heerlijk liggen pitten. Vanaf dat moment heette je Kareltje.
Nu ben je alweer 2 jaar oud. Je bent een echte volwassen reu aan het worden. Stronteigenwijs, aanhankelijk, maar toch ook een einzelganger, een enorme dramaqueen, sikkeneurig op zijn tijd, maar ook zo verschrikkelijk lief... Je hebt mijn hart veroverd, klein kereltje Kareltje en ik hoop dat jij nog heeeel veel jaren bij mij mag blijven.






3 doggies























