Het enige wat ik altijd zeg is, ga er blanco in, je kan alles verwachten, als je daarop voorbereid bent kunnen er nooit problemen zijn en kan het alleen maar meevallen.
Vaak zie je een beschrijving bij een asielhond staan, dit is dan een ervaring van de vorige eigenaar, en kan een goede indicatie zijn, maar verwacht niet perse dat de hond zich bij jou ook zo gedraagt, het hangt van zoveel factoren af hoe een hond zich gedraagd.
Een voorbeeld: hond is opgegroeid in een gezin met kinderen, er waren ook katten. De mensen hebben alles goed begeleid, de kinderen werd netjes geleerd respect voor een hond te hebben en er waren geen problemen alles ging in goede harmonie. Dan moet de hond weg om een of andere treurige reden. De mensen beschrijven de hond als goed met kinderen en katten overweg kunnend.
Dus komen er mensen met kids en nemen de hond in huis, hij kan immers goed met kinderen. Deze kinderen zijn echter heel anders, slaan onverwacht hun armen om de hond willen knuffelen, aaien, hun vriendjes de hond laten zien ermee wandelen, kunstjes leren etc. De hond die zulk gedrag niet gewend is en in de stress schiet door al die drukte en nieuwigheid, voelt dit als bedreigend en gromt, als waarschuwing dat dit teveel is voor hem, de hond wordt daarvoor gestraft en heeft geleerd niet meer te grommen dus gaat hij een stapje verder en na een paar keer hapt de hond zelfs naar een kind, alleen om te zeggen dat het hem teveel is, begrepen wordt dit niet, de hond is vals denkt men. Verontwaardigd wordt de hond teruggebracht, de hond heeft een kind gebeten en komt dus in het asiel met een heel andere beschrijving.
) en is gewoon een jonge hond.
