Wat ben ik trots op Luca! gisteren zijn we gaan wandelen met een vriendin en twee van haar kinderen (10 en 15j) op haar werk uit de bijzondere jeugdzorg. beide kinderen hebben vreselijke ervaringen achter de rug en zijn dol op dieren.
Normaal gezien is Luca wel eens onstuimig aan de riem, heeft soms eens een banaantje in de oren enzo. We zijn naar een heel rustig plekje geweest in het veld met de kinderen, waar ze eens met Luca konden wandelen, een stukje rennen, apporteren, wat bevelen zoals zit, kom etc. geven.
Luca deed het fantastisch: rustig, knuffelachtig (is hij normaal nooit buiten), mooi alle bevelen opvolgen, lekker aan de lijn lopen, etc...
De kinderen hebben een fantastische middag gehad. Rennen in het veld, spelen met de hond, verhalen kunnen vertellen... echt voor herhaling vatbaar. Ik heb honderuit kunnen vertellen (ben nogal een vertelmens) over Luca en hoe je moet omgaan met honden, wat ze graag hebben en wat niet.
Ze vroegen deze ochtend al aan mijn vriendin 'wanneer gaan we terug met lassie spelen, we hebben zo veel geleerd?'



3 doggies

