hayhay,
soms dan kijk je eens wat rond in laatjes en kastjes en kom je eens wat tegen.
zo ook vandaag 
ik heb namelijk een foto gevonden van mij en mijn overleden hond Yukon.
Yukon en ik waren 2 handen en 2 poten op 1 buik.
niemand kon zoveel met hem doen als ik, hij accepteerde dingen van mij die mijn zusje niet hoefde te proberen.
hij heeft altijd een enorme voorliefde gehad voor mij en ik een ENORME liefde voor hem.
hij zag mij als zijn kind, hij beschermde mij en onze liefde naar elkaar toe was geweldig.
als baby kon ik met hem kroelen hij zou mij nooit een vlieg kwaad doen en hij liet niet toe dat iemand dat wel zou doen!
3 en een half jaar geleden hebben we hem jammer genoeg moeten laten inslapen, hij was op.
12 is gelukkig een hele mooie leeftijd voor een Malamute!
maar ik mis hem zo, als ik dan deze foto zie
alle mooie momenten komen weer terug!
even een anekdote :
toen ik als 1 jarig meisje ziek werd (griep) en ik eigenlijk fulltime boven was in mijn kamer.
heeft Yukon net zo lang lopen huilen als een wolf aan de trap totdat mijn ouders het begrepen, waarop zij het hele ledikantje (inklapbaar) naar beneden hebben gehaald en mij daar in hebben gelegd beneden.
Yukon was tevreden en heeft aan de wieg over mij gewaakt dat is wat hij wou!
ik heb een foto van de foto gemaakt hier is hij :

Yukon weet dat ik van je hou!
dat ik je nooit vergeet, jij was mijn eerste hondje, ook al was jij er eerder dan mij 
ik mis je!
groetjes,
Ayla



3 doggies




