Een kleine anekdote bij ons thuis, Zuma onze Alaskan Malamute groot gebracht met katjes, konijnen en kippen.. maar instinct jagertje blijft.
Ik sta gezellig in de keuken eten klaar te maken, roept mijn dochter " mama kom eens kijken, Zuma loopt buiten" ik zeg ja natuurlijk ze is met papa in de tuin.
Ze zegt " euhm ik denk het niet en je gaat niet blij zijn " dus ik draai me om en wat zie ik huppelend in de tuin Zuma met de mooie witte haan in haar bek, ik dacht oh jee hoe moet ik dat nu oplossen laat dat beest aub niet dood zijn..
Ik naar buiten, Zuma loopt gezellig met de haan mooi naar haar kennel, dus ikke blij, wat doet ze, ze, legt hem gewoon in haar eetbak, en gaat zitten wachten en bekijkt me van wat ben ik toch flink, mijn avondeten ligt klaar 
Dus ik van foei toch en ze kijkt heel beteuterd als we de haan wegnemen, ik dacht van tja ocharme de haan maar zag er niets aan , geen lek bloed niks, vond het raar, op het moment dat we uit het hok zijn, doet de haan zijn oogjes open en zegt pok pok, ik lag toe van het lachen, bleek dat hij zich dood had voorgedaan, niet leuk natuurlijk maar ben wel blij dat Zuma niet onmiddellijk in de aanval gaat en haar avondeten mooi klaarlegt
eind goed al goed...



3 doggies

klig hier te schaterlachen!





