hallo allemaal,
ik zal me even voorstellen mijn naam is sandra en ben 35 jaar ik heb 24 november 2011 de moeilijkste beslissing in mijn leven moeten nemen en mijn lieve mechelse herder benno moeten laten inslapen.
hij zou in april 2012 12 jaar zijn geworden maar afgelopen donderdag sloeg het noodlot toe.
hij wilde toen hij 8 jaar was achter een kat aan en is van een trap gesprongen en helemaal verkeerd terecht gekomen ik met mijn ouders naar een dierenkliniek in duitsland gegaan en daar heeft benno een zeer zware operatie ondergaan hij kreeg een aantal schroeven en pinnen in zijn voorpoot maar hij heeft er gelukkig nog 3 mooie jaren mee beleefd alleen de voorpoot is niet meer helamaal goedgekomen hij huppelde altijd vrolijk op 3 poten maar afgelopen donderdag gebeurde dus onze ergste nachtmerrie hij kwam met lopen in het bos toch ergens in een kuilte en ja nu andere poot dus gebroken mijn vader heeft hem op zijn schouder vanaf het bos naar huis gedragen zie je het al voor je wat een ellende zeg en de dierenarts is gekomen en inderdaad helemaal gebroken en oh wat had benno pijn gelukkig had de dierenarts een pijnstiller gegeven waardoor hij geen pijn meer voelde en ja toen kwam het moment dat hij een spuit kreeg hij heeft tegen mij aangelegen en is ingeslapen gelukkig zonder pijn maar oh wat doet dit pijn zeg dit verlies was mijn beste maatje 11 jaar lang hij is gister in roermond gecremeerd en oh wat een lieve en zorgzame mensen werken daar ze hebben heel goed voor benno gezorgt en hij had zijn eigen mandje daar gister kon ik zijn as ophalen en vandaag gaan we zijn urn begraven bij mijn ouders in de tuin daar had hij een altijd een plekje waar hij ging liggen we wilde hem eerst in het bos uitstrooien maar dit kunnen we toch niet hoe moeten we met dit verlies omgaan wat een pijn zeg gelukkig heeft benno geen pijn meer








3 doggies


Wij weten maar al te goed hoe het voelt. Ik heb zelf ook heel veel (onverwachte) steun ontvangen hier. Als iedereen zo met elkaar meeleeft is dat heel fijn. Het minste wat wij kunnen doen is er voor elkaar zijn...











