Vandaag weer een stapje in de goede richting gemaakt met Andor.
Ik kon hem inmiddels afleiden van andere honden dmv een flostouwtje.
Maar als hij eenmaal door het lint ging omdat ik te laat was met afleiden was er geen houden meer aan.
Maar weer een stapje vooruit
.
Zojuist een klein hondje die richting mij kwam gelopen, weet niet helemaal waar ik met mijn hoofd was, maar oke.
Zo opeens begint dat kleintje dus te blaffen waarop Andor dus ook reageert.
Hij word woest en blaffen en dat soort gedoe.
Voorheen was het dan de situatie uitzitten want totaal geen contact te krijgen.
Zojuist gauw flosje erbij gepakt en gewoon in zijn bek gestopt.
Het was abrupt stil en hey, dat flosje is leuk.
Dus Andor ging mooi auwehoeren met het flosje en keek totaal niet meer om naar het keffende hondje.
Naja ik stond daar dus als een clown andor de hemel in te prijzen, haha.
Werd erg dom aangestaard, maar tja je moet toch wat, haha.
Super blij dus weer, maar voortaan toch gewoon op blijven letten voor mij dan.
P.S.
Toen ik met de kat bij de dierenarts was vroeg ze ook naar Andor omdat hij zo'n mager scharminkeltje was. Toen ik zei dat zijn ribbetjes niet meer te tellen waren was ook zij super blij, echt super zo'n meelevende dierenarts!.
En ze was ook blij dat ik af zag van Castratie.
Wou Andor laten castreren omdat ik dacht dat zijn gedrag daaruit voortkwam, maar na wat trainen etc word zijn gedrag een heel stuk beter.
En mijn dierenarts is dus absoluut tegen zomaar castreren. Dus dierenarts blij en ik blij



3 doggies






