Hallo allemaal,
Je hoort altijd wel dat een jonge hond 2 puberteiten heeft
. Volgens mij heeft Billie Jean er 3
. Maar met deze laatste vind ik af en toe wel erg lastig om mee om te gaan. "Opeens" kan hij namelijk niet meer met andere reuen spelen. Met Reilly gaat hij geweldig, die twee zijn echt de beste maatjes. En hij vindt ook alles goed van Reilly, hij heeft hem nog nooit een correctie uitgedeeld. Buiten gaat het ook echt uitstekend, die twee zijn steeds heerlijk aan het spelen en aan het dollen met elkaar. Komen we een andere hond (reu/teef, maakt niet uit) tegen, zullen ze even snuffelen en vervolgens netjes doorlopen. Ze hebben het helemaal naar hun zin.
Maar ik liep ook altijd gezellig met andere baasjes en hun honden mee. Het is altijd goed gegaan, maar sinds kort gaat het niet meer goed als er een reu bij zit. Billie Jean stormt er op af en gaat er ongelooflijk gespannen naast staan (staart strak omhoog, oren hoog, kop omhoog, rugharen overeind). De andere reu hoeft dan maar een, in zijn ogen, verkeerde beweging te maken en BJ laat zn tanden zien. Hij bijt de hond zelf niet, maar je hoort een hoop gegrom van zijn kant, en hij bijt in de 'lucht', vlakbij de reu zijn kop. In principe luistert hij uitstekend, dus als ik hem bij me roep komt hij wel gelijk en is er niets meer aan de hand. Totdat de reu weer wat 'wilder' doet (in de zin van schudden of blaffen of op topsnelheid rennen), dan stormt ie er weer op af. Ik roep BJ dan weer terug, en dan is het weer okee.
Vanmorgen had ik hem zover dat hij heerlijk, met een andere reu erbij, kon spelen met Reilly, zonder zich zo op de andere reu te fixeren. Hij negeerde hem grotendeels, en de enkele keer dat ie op hem af ging riep ik hem al terug op het moment dat hij weer gespannen werd (hij heeft ook 2x gewoon gesnuffeld), wat ie dus ook netjes deed. Later kwam er een reu op ons af met niet zulke vriendelijke bedoelingen, ik riep BJ bij me en hij moest blijven. Het heeft hem enigszins moeite gekost, want hij wilde er ooh zo graag op af, maar er is niet eens een riem aan te pas gekomen want hij is netjes gebleven.
Hoewel het zo dus 'goed' gaat, en ik wel enigszins blij ben dat hij nu zoveel 'last' heeft van zijn hormonen, aangezien hij altijd onzeker is geweest en nu eindelijk zelfvertrouwen krijgt, vind ik het toch ook wel lastig. Hij is nu anderhalf jaar oud. Wie weet of ik er goed mee om ga? En wie heeft nog eventueel gouden tips?


. 
3 doggies


met z'n ruim twee jaar heeft hij af en toe ook nog buien hoor. Gaat echt met periodes. Zo wordt het in ieder geval niet saai met je vent 

Dan nu even hier alsnog 

