Hallo Allemaal,
Jullie hebben allemaal al wel eens van mij gehoord denk ik, want Margje, bij wie ik nu woon heeft al verteld over mij.
In het kort zal ik eerst nog even wat over mezelf vertellen.
Waar ik ben geboren weet ik niet precies meer, maar mijn moeder was lief maar wel waaks en mijn broertje en zusjes waren leuk om mee te spelen.
Via Margje heb ik gehoord dat toen ik 10 weken was ik al mensen hun enkels beet en dan flink wat schade aan kon richten. De man waar ik geboren ben vond dat een heel stoer verhaal. Ik zelf niet zo, want weet je dat mensen hun huid echt superdun is? Nogal logisch dat ik daar makkelijk in kan bijten, ik heb hele scherpe tanden hoor.
Ik weet nog wel dat ik als puppy verhuist ben naar een meneer en een mevrouw en die woonden in Dordrecht. Ik mocht met die meneer mee naar het werk. En we gingen een paar keer per week naar training waar ik goed moest luisteren en moest leren blaffen op commando. Ik moest leren om gebouwen en mensen te verdedigen samen met mijn baasje. Verder was ik bij hun in huis. Maar toen werd de mevrouw zwanger en ik vond dat wel een beetje raar. Ze had ook wel wat extra bescherming nodig en daar was ik voor natuurlijk. Nou ja en toen op een dag brachten ze weg. Naar een gebouw met heel veel honden, het asiel noemen ze dat.
Ik kwam in een hok terecht en ik vond het daar eigenlijk eng. Ik kon niet goed met de andere honden overweg en ik vond de mensen eigenlijk ook niet leuk. Aan een paar mensen ben ik wel gewend geraakt en ik kreeg ook hondenvriendjes. Maar ik had niet zo\'n trek meer en ik had het erg slecht naar mijn zin en dan kreeg ik helemaal spanning van binnen. Dat werd minder als ik op mijn staart ging bijten. Toen mijn staart een beetje pijn ging doen ging ik aan mijn rug bijten om de spanning kwijt te raken. Later kreeg ik wel een dekentje over mijn rug, maar ik kon er toch nog wel bij. Je moet wat met de spanning he.
Tussendoor ben ik 1 keer met mensen mee naar huis gegaan. Een man die ook een herder zocht voor de veiligheid. Maar die man vond ik niet echt aardig en hij wilde toch telkens aan mij zitten en toen grommen niet meer hielp heb ik maar gehapt. Dezelfde dag moest ik nog terug.
En toen was het de dag dat ik alweer 1 jaar in het asiel zat. De dag daarna hebben mensen mij opgehaald om lekker met me te wandelen. Tijdens het wandelen ging het niet zo lekker. En toen waren ze ineens weg.
Maar gelukkig kwam ik Margje tegen met Biko. Ik bleef een beetje bij hun in de buurt. Toen Margje zag dat ik geen baasje bij me had is ze gaan bellen. Dat duurde wel even.. Biko verveelde zich zei ie.
Toen kwam Margje met allerlei lekkere snoepjes aan, en die gooide ze mijn richting op. Het rook wel erg lekker.. dus ik stond lekker te smikkelen. Margje bleef lekkers strooien en ondertussen liepen we een stukje verder. Toen kwamen we bij de auto. Nu weet ik natuurlijk dat dat onze auto is!
Ik wou niet in de auto. Margje probeerde met snoepjes of ik achterin de bench wou, maar dat wou ik echt niet!
Uiteindelijk mocht ik lekker voorin zitten. Dat vond ik wel goed.
Alleen kwamen we toen weer bij het asiel. Margje ging naar binnen en ik mocht nog even in de auto blijven zitten. Toen moest ik er toch uit en Biko mocht er ook uit. Op een veldje mochten Biko en ik snuffelen en zo kon mijn vriendin in het asiel zien dat ik best met Biko overweg kon. Margje is nog bij de hond gaan kijken waar ik eerst mee in het hok zat. En toen mocht ik weer bij Margje in de auto en was Margje weer even weg.
Bij Margje thuis kon ik kennis maken met drie katten en twee konijnen. Volgens mij zijn konijnen gewoon om op te eten en die katten moet ik ook niet. Rare beesten.
Maar wonen de katten boven en heb ik lekker beneden voor mezelf. Ik weet dat Margje wil dat ik lief ben voor de katten, maar het zijn gewoon rare beesten en als ze gaan rennen, dan kan ik mezelf niet helpen, dan moet ik er in happen.
Nou over naar de dag van vandaag!
Ohw nog even gisteren! Want toen was Margje heel trots op mij, omdat ik heel snel geleerd heb wat \'lie down\' is. Ik ga niet graag liggen en Margje probeerde weleens met \'af\' of \'down\' maar ik deed gewoon lekker niks!
Gisteren hebben we geoefend, want Margje zei dat als ik ook ooit nog eens schapen wil drijven ik wel moet weten wat \'lie down\' is. En toen moest ze heel hard lachen. Ik ook. Drijven! Dat is voor die haarbal die hier ook woont, die vind dat leuk. Ik ben ervoor om het allemaal veilig te houden en als ik heeeeel erg honger heb, dan kan ik wel een heel schaap opeten! Drijven is jagen maar het dan net niet afmaken, nee, dat is niks voor mij!
Maar ik ga nu heel netjes op commando liggen en trots dat Margje was! En ik ook, want het is leuk om zo samen bezig te zijn.
Vandaag zijn we gaan wandelen, dat doen we iedere dag. En soms nemen we de hond van Margje haar zus mee. Dat is een bull terrier en die is een beetje vervelend. Ze is best lief maar moet dat ook de hele tijd laten zien, maar springen en likken en als ik dan zeg: \'joh even niet\' dan gaat ze om me heen kruipen, met haar oortjes netjes naar achteren, maar weet je wat ze ondertussen doet? In mijn poten bijten! Ze is nog jong en moet nog veel leren. Gelukkig helpt Biko daar ook goed aan mee, anders zag ik het somber in hoor.
Vandaag heb ik lekker gespeurd. En Margje heeft er wat foto\'s van gemaakt, dus die zal ze er zo ook opzetten. Ook staan we op de film. Ik vind het niet zo leuk om op de foto te gaan. Margje heeft dan een apparaat met een heel raar oog erop en dan staart je dan zo aan en soms moet ik dan ook nog even blijven zitten om er \'goed op te staan\' pfff.
Wandelen vind ik heel erg leuk, want dan kan ik lekker snuffelen en rondstruinen. En dan voel ik me goed, lekker op mijn gemak. Ik vind het wel spannend als we een hond tegenkomen, maar meestal ga ik dan wel spelen. Mensen tegenkomen vind ik minder leuk, omdat die altijd aan me moeten zitten. Ik heb van Margje een tuig gehad met daarop \'niet aaien\' maar soms willen mensen dat toch en ik vind het gewoon niet leuk.
Mijn andere hobby is slapen! Het liefst lig ik op de bank, heerlijk met mijn kop op de voeten van Margje. Biko ligt graag op de grond en dan gewoon zo op het laminaat. Dat vind ik niks. Ik wil op zijn minst een dik kleed. Eerst mocht ik hier niet op de bank, maar ik had zo voor elkaar dat het wel mocht. Telkens als Margje even niet keek ging ik er snel liggen! Iedere keer als ze koffie ging pakken, naar de wc ging of even naar de konijnen, lag ik er weer en als ze dan terug kwam dan ging ik snel op mijn rug liggen en heel hard kwispelen. Nou je begrijpt.. binnen een paar dagen mocht ik gewoon op de bank liggen 
Mensen zijn zooooo voorspelbaar!
Geniet van de foto\'s en filmpjes en als ik weer wat te vertellen heb, dan horen jullie het!
Poot, Cyra



3 doggies




Wat een slimme meid om naar Margje te lopen in het bos,en dat je er zo snel om je pootje gewonden hebt.





