Vandaag gebeurde me waar ik al vanaf de aanschaf van Diva en Boefje bang voor was: de confrontatie met "Het monster Guus"...
Guus is een beer van een hond, ik denk een Cane Corso, en deze hond (en baas) hebben de slechtste naam hier in de buurt. Het verhaal gaat dat deze man zijn hond niet aankan en dat de hond al diverse malen honden bijna dood gebeten zou hebben.
Zelf was ik deze man al eens tegengekomen toen ik nog 2 chowchow logeerhonden had; deze chows waren nogal pittig en belanden met hun houding en gedrag wel eens in gevecht met andere honden, dus die had ik het park altijd aangelijnd. Toch wisten deze chows hond Guus dusdanig te provoceren dat de hond zijn oude baasje van zijn fiets trok en enkele meters over de grond meesleepte.
Ik schrok destijds erg van deze gebeurtenis en ben sindsdien met een grote boog om deze hond en baasje heen gegaan. Toen ik Diva en Boefje kreeg merkte ik dat ik deze probleemloos bij alle honden kon laten en ze dus ook niet hoefde aan te lijnen in het park.
Maar als Guus en zijn baasje zag, dan toch maar wel en zorgde ik dat ik uit hun buurt bleef.
Pasgeleden zag ik opeens dat de hond Guus met een ander persoon liep, namelijk de eigenaar van een Stafford, die zelf een hondenopvang runt..... sámen met zijn stafford!
En vlak daarna zag ik hond Guus met een bekende van mij staan, met haar 2 border collies.
Beide baasjes heb ik gevraagd naar hun ervaring met hond guus en beiden zeiden dat de hond op zich wel oke is maar dat hij soms wat moeite heeft met dominante honden en dan met name reuen.
Vanaf dat moment lijnde ik alleen boefje (reu) aan als ik hen zag, want Diva gaat alleen op probleemloze honden af en daagt ook nooit uit (plus het is een teefje), dus zou dat hopelijk wel goed gaan met hond guus in de buurt. En inderdaad: Diva en Guus toonden op afstand geen interesse in elkaar.
Boefje hield ik echter toch maar aan de lijn, omdat die nogal "hondsbrutaal" kan zijn en al blaffend op andere honden kan af stormen. Vanaf het moment dat ik Boefje heb ben ik bang geweest dat hij nog eens goed gecorrigeerd of gepakt zou worden agv dat gedrag, maar tot nu pikten alle honden het gelukkig en gek genoeg. Maar met of bij Guus wilde ik dat toch maar niet uitproberen... daar is ie me te dierbaar voor!...
Maar vandaag gebeurde dus waar ik al die tijd al bang voor was: Ik liet mijn honden los en wie kwam daar om de hoek? Guus en de oude man op zijn fiets natuurlijk inderdaad....
Mijn beide honden zette al luid blaffend getweeën op volle vaart koers op Guus af!
Ik schreeuwde mn longen uit mn lijf om ze terug te roepen, maar dat had geen enkele zin meer...
De oude man liet van schrik zijn fiets onder zich vandaan vallen en zette zich schap voor wat komen zou.
In volle vaart en blaffend kwamen mn beide hondjes bij hen aan en in gedachte zag ik het bloed al vloeien!
En één seconde later stonden de drie honden vrolijk kwispelend aan elkaar te snuffelen...
... ik kon mijn ogen niet geloven... en ook het baasje van Guus stond met grote ogen er naar te kijken..
Oh... nou dat gaat tòch goed hè? zei ik. Het baasje van Guus was nog te veel van slag en stamelde alleen maar "Eeh ja, maar je weet maar nooit he? Ik weet maar nooit..."
Vervolgens hadden mn hondjes genoeg gesnuffeld en liepen vrolijk door en hond Guus keek kwispelend naar zijn baasje om weer verder te fietsen. Wat hij dan ook deed.
We wensten elkaar een fijne wandeling verder en daarmee was de ozo gevreesde confrontatie voorbij...
Nu hoef ik mijn beide honden helemaal niet meer aan te lijnen mn park! Ik ben zó op gelucht en blij!
















