Wat geweldig zeg!
Ik zou zelf ook zo graag Tammenga gaan voeren naast de andere merken die ik voer.
Jammer genoeg leveren ze nog niet in Zeeland en de afhaalpunten in Nederland zijn alsnog te ver vanaf hier... Hoop dat ze snel ook deze kanten op gaan leveren, zou ik geweldig vinden!
Ik weet trouwens niet waar je wonende bent en welke kliniek je bent geweest?
Ik heb zelf een Dobermann gehad met de ziekte van addison, net als jou stelde ze eerst bij de dierenarts niet die diagnose, sterker nog een dierenarts had het over een hernia en ik moest haar een paar maanden bench rust geven! Ik blij dat ik het niet geloofde, ik volgde mijn gevoel en ben naar een andere dierenarts gegaan. Daar sloeg het bloedonderzoekapparaat op hol omdat haar bloedwaardes erg slecht waren, ze snapte er niks van en konden het niet plaatsen. Ze hebben zo hun best gedaan, tot midden in de nacht bezig geweest! En toen hadden ze het "addison" ze is die nacht meteen bij de dierenarts aan het infuus gegaan, de dierenarts heeft op een matras naast haar geslapen, hoe geweldig! De volgende ochtend ben ik met haar naar dierenkliniek in Merelbeke (Gent) gegaan... Daar is ze meteen opgenomen, als ik mijn gevoel niet had gevolgd was ze overleden, ze had geen uur later aan het infuus moeten gaan want dan had ze het niet gered...
Mijn Ziva was een heel bijzonder geval, dat vonden ze in Merelbeke ook, geregeld zijn er overleggen geweest met artsen in Amerika omdat ze klachten had die ze niet konden plaatsen! Zo had ze geregeld (vooral bij bepaalde emoties en als haar addison waarde weer niet goed was) spiertrekkingen op haar kop. Dan klapte haar bek op een slot door de spier die verkrampte, ze kreeg haar bek dan een aantal seconden lang niet open! Vaak zat haar tong er dan nog tussen, je kunt het gegil misschien wel voorstellen. Dat was vreselijk!
Toen ze 2 was hebben ze de addison ontdekt, vlak daarna ontdekte ze ook nierfalen. Ze was moeilijk stabiel te krijgen, het duurde erg lang alvorens de juiste dosering medicatie was gevonden. Ze is ook meerdere keren op de IC opgenomen geweest in België. Ondanks dit alles en de vele medicatie heeft ze toch nog een mooi leven gehad. Ze is jammer genoeg maar 5 jaar geworden, maar met alle goede zorgen had ze wel een mooi leven, al was ze wel ziek en waren er flinke dalen. Op den duur slikte ze 10 soorten medicatie op een dag en ik bakte speciaal zout brood voor haar wat ik zelf had ontdekt omdat ze zonder zout zieker werd. Ze was mijn zorgenkindje, ik was altijd met haar bezig. Maar ze was ook de rode draad van het vermaak! Zo lief, zo vrolijk! Altijd blij, ook al was ze ziek, nooit mopperen, altijd netjes alle onderzoeken laten doen zonder zeuren of tegenstribbelen. Alle artsen die haar geregeld zagen (sowieso elke maand controle in Merelbeke) waren helemaal gek op haar, ze wist alle harten te stelen en dat vond ik altijd zo mooi en bijzonder. Ik mis haar nog elke dag, ze was een voorbeeld voor velen, zo dapper, vrolijk en lief!
Ziva was een medisch vraagstuk, gelukkig kunnen honden die alleen addison hebben en snel de goede dosis medicatie hebben erg oud worden met deze ziekte. Wel zul je uiteraard altijd allert moeten zijn, je hond nog beter leren kennen, signalen en bepaalde situaties goed in kunnen schatten. Zo kun je zelf cortisone geven wanneer je denkt dat er stress/emotie gaat zijn, dit zal niet alleen negatieve stress zijn, ook positieve kan al erg ziek maken. Maar hier zullen de artsen jou zeker in begeleiden!
De reden waarom ik vaag waar je woont is omdat ik erg blij was met de specialiste in Merelbeke, ze is gespecialiseerd in honden met addison, ze is erg lief zowel voor de mensen en de dieren. Mocht je haar naam willen dan kun je me even een PB'tje sturen, ik kan je haar zeker aanraden.