Zoals jullie al wel hebben kunnen zien is Flex een vieze hond die liever niet grotendeels wit was geweest.
Echt altijd, iedere wandeling komt hij helemaal voldaan en vuil thuis.
Nou is dat natuurlijk best grappig om te zien, zeg je gewoon dat een hond een hond moet kunnen zijn maar als het je eigen hond is is het af en toe heel vervelend.
Ik vraag me toch af wat daar nu helemaal achter zit?
Ze zeggen wel eens dat het is om hun geur te maskeren maar daar geloof ik niet in bij hem. Hij lijkt het namelijk vaak niet eens door te hebben. (Graaft kuilen en wordt zo harstikke ranzig, wilt een tak opduiken van de bodem en daardoor is zijn kop weer zwart of hij glijd uit in een modderpoel.. Je kunt het zo gek niet bedenken of hij heeft het.)
Gisteren ook weer.. Hij rent eerst een tijdje in het water en zou eigenlijk meegaan naar de auto. Terwijl hij loopt struikeld hij en valt in het zand. Dat lag toch wel lekker dus meneer begint er in te rollen. Zo dat het zand echt OVERAL zat en hij er geel van zag..
En wie mag er 2 keer per dag stofzuigen? Juist!
Iemand misschien een andere gedachte over het eeuwig smerig zijn van een hond?
Zand van gister:

Tak uitgraven in de baggersloot (wees blij dat er geen geur bij een foto komt):

Graven in een vieze sloot:




3 doggies





















