Ik ben zo blij met de reacties van andere baasjes die ze mij schreven nadat ik Kai had moeten laten inslapen.
Huilend zat ik achter het beeldscherm nadat Kai heel plotseling op 6 jarige leeftijd een heel grote en ernstige tumor bleek te hebben.
Op vrijdag morgen heb ik nog gewoon lekker met hem gewandeld, niks aan de hand.
Op vrijdag middag ademde hij een beetje raar met zijn buik en omdat het bijna weekend was wilde ik toch even naar de dierenarts. Die zag eerst niets maar nadat er een foto was gemaakt raakte alles in een stroomversnelling, hij stikte bijna van vocht in de borstholte, nog 10% longcapaciteit! Een tumor drukte alles dicht. Om half 7 lieten we onze allerliefste Kai inslapen om hem uit zijn onmogelijke lijden te verlossen.
Nu ben ik 1 week verder en gaat het wel weer iets beter, al mis ik Kai en de wandelingen samen enorm.
De lieve berichtjes die ik via deze weg kreeg hebben me enorm veel steun gegeven, en ook het besef dat ik niet de enige ben met zulk verdriet.
Ik wil iedereen die mij gesteund heeft heel erg bedanken.












