Hondenforum Voor iemand de dierenbescherming belt...
HondenForum > Afscheid en memoriam > Voor iemand de dierenbescherming belt...
Floortje Faun (Gast)
Ik denk dat het wat dat betreft dat uitwerken van mijn kwaadheid op mijn dieren, allemaal veel erger lijkt dan het is.
Ik geef jullie groot gelijk dat je woede uitwerken op dieren niet gerechtvaardigd is. Op mensen trouwens ook niet. Als ik, en ik zeg wel "als" want het gebeurt normaal niet veel, eens kwaad word, onderdruk ik dat gewoon. Ik doe mijn uiterste best om kalm te blijven, even adem te halen. Normaal zakt het dan vanzelf weg. Als, en ik zeg ook hier "als", er eens wat stoom ontsnapt, is dat ook niet meer dan wat stoom. Een gil tegen de kat, even een ruk aan het halster van het paard. Vind ik dat ze dat verdienen? Nee. Vind ik dat dat gerechtvaardigd is? Nee. Het lijkt me gewoon een menselijke reactie, helemaal geen dierenmishandeling. Niettegenstaande doe ik mijn uiterste best zelfs dat te vermijden. En voel ik me er altijd schuldig over als het toch eens gebeurd. Normaal ga je mij ook geen scheldtirade horen geven over mijn dieren. Simpelweg omdat opkomende kwaadheid normaal snel verdwijnt.
Nu bleef het maar borrelen, tot op het punt dat ik het verstandiger vond mijn paard maar te mijden. Ik ben blij dat ik hier een uitlaatklep gevonden heb voor ik in een impulsieve bui mijn paard verkocht had. Daar ging ik me een seconde later ontzettend beklaagd hebben, zelfs nu ik nog volop in de rouw zit om mijn hondje.
Heeft dan niemand onder jullie ervaring met gevoelens van kwaadheid die zich richt op dieren, mensen of dingen die er helemaal niets mee te maken hebben bij het doormaken van een rouwproces? Als dat wel zo is, hoor ik het graag. Ik heb nu het gevoel alsof het zo ontzettend vreemd is en ja, ik voel me er schuldig over.
Liefs, Floortje.
Ik geef jullie groot gelijk dat je woede uitwerken op dieren niet gerechtvaardigd is. Op mensen trouwens ook niet. Als ik, en ik zeg wel "als" want het gebeurt normaal niet veel, eens kwaad word, onderdruk ik dat gewoon. Ik doe mijn uiterste best om kalm te blijven, even adem te halen. Normaal zakt het dan vanzelf weg. Als, en ik zeg ook hier "als", er eens wat stoom ontsnapt, is dat ook niet meer dan wat stoom. Een gil tegen de kat, even een ruk aan het halster van het paard. Vind ik dat ze dat verdienen? Nee. Vind ik dat dat gerechtvaardigd is? Nee. Het lijkt me gewoon een menselijke reactie, helemaal geen dierenmishandeling. Niettegenstaande doe ik mijn uiterste best zelfs dat te vermijden. En voel ik me er altijd schuldig over als het toch eens gebeurd. Normaal ga je mij ook geen scheldtirade horen geven over mijn dieren. Simpelweg omdat opkomende kwaadheid normaal snel verdwijnt.
Nu bleef het maar borrelen, tot op het punt dat ik het verstandiger vond mijn paard maar te mijden. Ik ben blij dat ik hier een uitlaatklep gevonden heb voor ik in een impulsieve bui mijn paard verkocht had. Daar ging ik me een seconde later ontzettend beklaagd hebben, zelfs nu ik nog volop in de rouw zit om mijn hondje.
Heeft dan niemand onder jullie ervaring met gevoelens van kwaadheid die zich richt op dieren, mensen of dingen die er helemaal niets mee te maken hebben bij het doormaken van een rouwproces? Als dat wel zo is, hoor ik het graag. Ik heb nu het gevoel alsof het zo ontzettend vreemd is en ja, ik voel me er schuldig over.
Liefs, Floortje.
Dit onderwerp staat op slot. Je kunt niet reageren
Sam & AB's.
Ik heb je al gezegd dat ik dat wel ken en dat het absoluut niet goed is. Toen werd je hartstikke boos, ging je een topic openen met flink wat uitroeptekens en ontkennende woorden.
Wat wil je nou? Is mijn vraag dus aan jou.
Wat wil je nou? Is mijn vraag dus aan jou.
het Moderatorteam
Hi Floortje, hou het liever bij 1 topic per onderwerp.
http://www.hondenpage.com/hondenforum/94203/sorry.php
dit topic gaat op slot en zal verwijderd worden
http://www.hondenpage.com/hondenforum/94203/sorry.php
dit topic gaat op slot en zal verwijderd worden
