Hoe ga je met een bejaarde hond om

Modjes ik wist niet in welke catogorie dit thuis hoort. Sorry als het niet goed is.

Ik heb een vraag.

Mijn schotse Collie heeft nu een geschatte leeftijd van ruim dertien jaar.

Ik begin me nu dingen af te vragen:

Ze loopt nog elke dag met de roedel mee naar het bos. Ze heeft wel een slecht gezichts vermogen. Maar daar houd ik rekening mee.
Ik maak me zorgen of ik niet te veel vraag van haar.
Ze geeft niet aan dat dit waar is...maar toch...wil haar nog lang bij me houden.

Ze heeft tot nu toe geen medische problemen. Is ook niet stijf o.i.d. na een lekkere wandeling. Ik loop best wel lang met de doggies in het bos...rust ook uit onderweg.

Hoe ga je met een bejaarde hond om. Moet ik het aan haar overlaten of moet ik nu al voorzorgs maatregelen nemen, dus haar afremmen. Wat zijn de signalen die een bejaarde hond geeft, en geven ze dit ook aan.

Misschien een beetje vaag verhaal, maar ik loop er wel mee de laatste tijd.

Graag tips en ervaring.

Een hond zal zelf niet snel aangeven dat iets te veel wordt. Het is nu dus aan jou de taak om heel erg goed op je hond te letten. Is ze bv. stijf de dag na een wandeling, mankt ze iets....dit zijn allemaal tekenen die jou kunnen vertellen dat je je hond overvraagd hebt. Hier zul je dan haar schema op moeten aanpassen.

mijn oude herder van 13 geeft prima aan wanneer ze moe wordt tijdens de wandelingen. Ze blijft ver achteraan lopen en soms gaat ze gewoon liggen. Dan nemen we een ruime pauze en beginnen aan de terug weg. Op het moment dat ze niet meer mee zou willen in de auto of aarzelt en treuzelt zou ik haar thuis laten en apart mee gaan wandelen.

Ik denk dat jij dat zelf het best kan inschatten. Wij gaan nog soms bij Mickey langs (15,5) en soms loopt ze wel mee, maar soms loopt ze een klein stukje en draait ze weer om richting huis. Nu is dat natuurlijk anders als je het bos in gaat, want dan kan de hond zelf niet kiezen. Maar ik zou zeggen: als ze het goed volhoudt, waarom niet meenemen. Beweging is altijd goed. Je kan misschien een pauze meer inlassen. En als je merkt dat ze het toch minder goed volhoudt (jij ziet/merkt dit het best), dan zou ik de wandelingen gaan inkorten.

Een hond die oud wordt of ziek is geeft het niet aan, dat hij of zij iets niet meer kan.
In de hondenwereld is aangeven dat je iets niet kan of zwak bent, naar de andere honden een teken van zwakte.
Het kan zelfs zijn dat een hond uit het roedel gestoten wordt daardoor.
Luca is vorig jaar gestorven en pas vijf dagen voor zijn dood merkte ik dat hij ziek was.
Hij speelde nog, gaf over en 5 dagen erna is hij gestorven.
Hij was niet oud, maar wel ziek.
Ik zou je meisje meer laten rusten en de wandelingen aanpassen.
Misschien wandelen met haar en een andere hond die iets ouder is.

Boomer is bijna 15 jaar en bij hem merken we aan zijn tempo dat hij moe begint te worden.
Omdat hij al rugklachten heeft en bij een lange wandeling kijk ik dan ook naar hem wanneer het tijd is om naar huis te gaan omdat dan zijn staart meer gaat hangen en zijn rug een beetje gebogen staat met zijn kont naar beneden. Dat is een teken dat hij pijn heeft.

Nu met Amber er bij is hij op alle vlakken bezig met een 2de leven.We merken wel dat met de bal gooien minder wordt.Hij pakt dan de bal in zijn bek en gaat in zijn mand liggen. Zo ook met spelen met Amber. Hij gaat gewoon in de mand liggen en gaat even rusten.

Verder denken we dat hij wel eens wat minder hoort en ziet. Maar volgens de DA zijn ogen en oren prima en mankeert daar niks aan.

Verder merken we aan Boomer weinig dat hij ouder begint te worden.

Zoals vele zeggen, de hond geeft het niet aan.
Wij zagen het wel heel af en toe aan het gedrag naar andere honden toe.
Het spelen, af en toe een snauw naar de andere honden.(kreeg minder incasserings vermogen)
Stand van de staart.
En met het zwemmen, hij durfde het water bijna niet meer in.
(Hij had echt heel veel last van z'n achterhand, en kortademig).
Op de dag van het afscheid liep hij zelfs nog mee de duinen over, hij moest en zou bij ons zijn...
Desnoods op enkel z'n voorpoten en een zuurstof fles op z'n rug.

Zoals onze dierenarts zei;" zodra de meeste honden aan gaan geven dat ze niet meer kunnen, ben je al ver over de uithoudingsvermogen/pijn grens heen gegaan "

Als baasje een zware verantwoordelijkheid.

Chico hield ook altijd vol. Hij liep veel trager door zijn artrose en hernia, maar hij hield vol. Zo maakten we twee keer per dag een rondje van 20 minuten (waar hij 30 minuten over deed) vol. Op aanraden van de dierenarts zijn we toen vaker gaan lopen, maar korter. Hij is op dat moment begonnen met aftakelen. Of het toeval is weet ik niet, maar het zit me nog steeds dwars. Ook WOU hij iedere keer het lange rondje lopen, hij wou zelfs nog naar het park, maar dat deden we dus niet meer.

Ik heb het gevoel dat rust roest. Misschien het tempo iets verlagen en iets vaker rusten, en natuurlijk op blijven letten of alles nog goed gaat. Maar da's logisch.

bejaard wordt een hond niet een twee drie, lekker mee laten lopen met de roedel, is het te veel , dan zie je dat aan het lopen, en bij thuiskomst, is ze dodelijk vermoeid dat ze gelijk plat ligt, moet je de wandelingen inkorten.

bekijk ook haar gedrag tijdens de wandeling, als ze loopt te hijgen, en maar voortsjokt is dat een teken dat er te veel wordt gedaan.

Ik ervaar ook dat de hond het niet aangaf. Pas toen de hond depressief werd kwam ik tot de ontdekking dat we grenzen ver overschreden hadden. Ik ben nu heel alert en let op de signalen. Die zijn niet altijd duidelijk, maar ik weet nu waar ze voor staan. Inmiddels is ze ook zoveel minder en weet ze dat ik 'er naar luister' dat ze makkelijker aangeeft. Maar het blijft opletten, zeker omdat het koppie nog wel wil.

Bij mijn vorige hond was een half uur de laatste maanden echt het maximum, ze was toen 15. Eigenlijk deden we niet veel meer dan een paar rondjes door de buurt en in huis spelen.
Aan de andere kant moet je ook niet truttig gaan doen met je hond, rust roest. De intensiteit van de wandeling kan wel wat minder. Het tempo iets omlaag en minder hoogteverschil. Je hebt ook kans dat ie wat vaker uit moet omdat de blaas vaker leeg moet.
Mijn hond vond het fijn om veel hetzelfde rondje te doen, die was blind. Toen ze ook doof begon te worden deden we haar aan de flexelijn zodat ze richting had, toen was ze weer een tijdje vrijer met wandelen, minder onzeker.
Als je tussendoor rust, op een bankje?, gaat ze dan liggen of snuffelen? En was dat voeger anders?

Wij gingen vaak zwemmen en flesjes in het water gooien.Savonds kon hij haast de mand niet in en niet uit,hij was 14. Dat deden we bijna dagelijks en ineens werd hij stijf en ging het lopen langzamer.
We hebben het even aan gezien ,maar het werd steeds erger. Hij is niet meer mee gaan zwemmen, Raïsa wel.
In het begin is het heel sneu, maar zo vaak spierpijn vonden wij niet goed.
Als Raïsa thuis kwam met zeelucht om haar heen werd hij zo blij.Later kon hij alleen nog naar de uitlaatplaats,en genoot met volle teugen van de tuin.
Ze hebben erg veel gespeeld en gestoeid samen, toch had zij in de gaten dat hij het niet meer kon en liet hem zoveel mogelijk met rust. Eigenlijk best mooi dat ze dat door had.

Als ik rust op een bankje, gaat ze inderdaad lekker bij me liggen.
Ze trekt nog wel een sprintje in het bos, en wil nog steeds spelen met de andere.

Maak de wandelingen ook al korter dan we gewend zijn...meer door mijn bezorgtheid dan door wat zij aangeeft. Als ze pijn krijgt of stijf wordt, ben je de grens al over, dit wil ik voorkomen.

Maar ja....aan de antwoorden blijkt dat het best moeilijk inschatten is. Bij pups bv. weet je van de basis wat nodig is...maar voor een oude hond is dit toch moeilijker.

Is ook heel verschillend. En misschien is jouw hond wel veel jonger of ouder dan je denkt. Ik denk dat je wat nog gaat zonder overvragen moet doen.

Net als bij mensen is het ook bij oudere honden; rust roest.
Dus als je hond vlot mee kan komen en later geen stijfheid laat zien zou ik me nog geen zorgen maken.
Als ze stijf is na een wandeling zou je misschien iets korter kunnen lopen met haar.

Pas als het niet meer gaat zou ik over gaan op aparte wandelingen. Ze is toch vast liever samen met de anderen denk ik zo.