Moet dit toch even kwijt, ik sta echt versteld.
Sinds een tijdje wandel ik trouw iedere dag met het hondje van mijn oude overbuurvrouw. Deze mevrouw kan haar niet meer uitlaten dus ik ga iedere dag even een uurtje naar het park.
Dit is een klein hondje, erg lief maar totaal niet sociaal. Dat is dus echt even wennen (voor haar en mij) maar het gaat eigenlijk hartstikke goed. Ik wandel veel met Claudia en haar monsters en die leren haar een hele hoop.
Van niet haar neus gebruiken, verstijven en staren is ze inmiddels aan het snuffelen en zich als een echte hond aan het gedragen. Ze is echt Deamons vrouw en samen genieten ze.
Maar natuurlijk gaat lang niet alles goed. Soms snauwt ze wel eens gigantisch omdat ze zich gewoon geen houding weet te geven of ze wordt benaderd door een te opdringerige hond (dan vind ik het ook gewoon oké.)
Alleen dat is anders! Ik ben zelf eigenlijk vooral grote, zware honden gewend en mensen doen al belachelijk wanneer ze alleen maar langslopen, laat staan dat ze nog eens snauwen ook. Nu met dit hondje lachen mensen er om en zeggen, wat een kattenkop haha!
Ik sta echt met mijn mond vol tanden door de reacties van mensen. Vandaag was ik met haar naar het park en uit het niets lieps zij op een hond af om die vervolgens even af te snauwen. Helaas voor haar was ik net snel genoeg, pakte haar aan haar halsband en zei streng: Nee! Waarop een mevrouw zegt 'nou nou durf jij wel tegen zo'n klein hondje? Ze doet toch niets! Ze heeft alleen maar een grote mond!
Waarop ik toen zei dat wanneer ik met de honden loop die ik gewend ben ze vast niet zo zou reageren. Een hond is een hond mevrouw, kleintjes hebben niet meer recht om lelijk te gaan doen en zomaar te gaan afsnauwen. Als zij immers 40 kilo zwaarder was geweest was het allemaal niet zo "schattig"
(Waarop mevrouw kwaad wegliep.)
Toch heeft het wel wat zo'n kleine, asociale donder. Nog een hoop werk maar we komen er wel




3 doggies
heel ander typje dan je gewend bent.














