Hondenforum De regenboogbrug
HondenForum > Afscheid en memoriam > De regenboogbrug
Pascalle
Er is een plaats in de hemel die Regenboog brug heet.
Als een dier waar je veel van houdt doodgaat,
dan gaat dat dier naar de Regenboog brug.
Daar zijn uitgestrekte weiden en heuvels voor onze lieve vrienden,
zodat ze met elkaar kunnen rennen en spelen.
Er is genoeg eten, water en zonneschijn
en onze vrienden voelen zich daar warm en prettig.
Alle oude en zieke dieren worden daar weer jong en beter.
Alle dieren die gewond of verminkt waren, worden weer sterk en gezond,
precies zoals wij ze herinneren in onze dromen.
De dieren zijn gelukkig en tevreden, er is echter een klein ding:
Ze vinden het jammer dat ze hun baasje of bazinnetje
achter hebben moeten laten.
Ze rennen en spelen met elkaar,
maar dan komt de dag dat er eentje plotseling stopt met spelen
en in de verte tuurt.
Zijn ogen beginnen te stralen, hij begint te trillen van opwinding.
Plotseling verlaat hij de groep,
rent over het groene gras, sneller en sneller.
Hij heeft je gezien en als jij en je lieveling elkaar eindelijk treffen,
houden jullie elkaar stevig vast, bij deze vreugdevolle hereniging.
Om nooit meer uit elkaar te gaan.
De vrolijke kussen overstelpen je gezicht,
je handen aaien zijn liefdevolle kop
en je kijkt weer in die trouwe ogen, die je zolang niet hebt gezien,
maar die altijd in je hart zijn gebleven.
En dan gaan jullie samen over de Regenboog brug...
Dit gedicht is voor al de dieren die helaas niet meer bij ons zijn!
Als een dier waar je veel van houdt doodgaat,
dan gaat dat dier naar de Regenboog brug.
Daar zijn uitgestrekte weiden en heuvels voor onze lieve vrienden,
zodat ze met elkaar kunnen rennen en spelen.
Er is genoeg eten, water en zonneschijn
en onze vrienden voelen zich daar warm en prettig.
Alle oude en zieke dieren worden daar weer jong en beter.
Alle dieren die gewond of verminkt waren, worden weer sterk en gezond,
precies zoals wij ze herinneren in onze dromen.
De dieren zijn gelukkig en tevreden, er is echter een klein ding:
Ze vinden het jammer dat ze hun baasje of bazinnetje
achter hebben moeten laten.
Ze rennen en spelen met elkaar,
maar dan komt de dag dat er eentje plotseling stopt met spelen
en in de verte tuurt.
Zijn ogen beginnen te stralen, hij begint te trillen van opwinding.
Plotseling verlaat hij de groep,
rent over het groene gras, sneller en sneller.
Hij heeft je gezien en als jij en je lieveling elkaar eindelijk treffen,
houden jullie elkaar stevig vast, bij deze vreugdevolle hereniging.
Om nooit meer uit elkaar te gaan.
De vrolijke kussen overstelpen je gezicht,
je handen aaien zijn liefdevolle kop
en je kijkt weer in die trouwe ogen, die je zolang niet hebt gezien,
maar die altijd in je hart zijn gebleven.
En dan gaan jullie samen over de Regenboog brug...
Dit gedicht is voor al de dieren die helaas niet meer bij ons zijn!
Sabine Kleinjans en Vegas 
3 doggies
Heel mooi en ontroerend 
willemijn, baasje van bamse. 
3 doggies
ik heb het gedicht eens gekregen , toen mijn newfoundlander jaren geleden overleden is, het deed me goed, en bewaar het nog steeds. 
Stippeltje 3 doggies
" Nog meer huilgedichten? "
Hier nog één....
Er was eens een boer. Zijn hond Dolly was bevallen van 5 puppies. Hij schilderde een advertentie op een bord met '4 puppies te koop' en zette dit aan het begin van zijn erf. Net toen hij de laatste spijker in het bord sloeg werd hij aan zijn overal getrokken. Hij keek naar beneden in de ogen van een kleine jongen. 'Meneer', zei de kleine jongen, 'ik wil één van uw puppies kopen'. 'Wel', zei de boer, terwijl hij met zijn hand achter in zijn nek wreef, 'deze puppies hebben hele goede ouders nodig en kosten aardig wat geld'. De jongen liet voor een moment zijn hoofd hangen. Toen reikte hij diep in zijn broekzak en haalde een handvol kleingeld voor de dag en liet het aan de boer zien. Ik heb 39 cent. Is dat genoeg om te kijken ? 'Zeker', ze de boer en hij floot een deuntje.
'Dolly', riep hij.
Uit het hondenhok en over het erf rende Dolly naar de boer toe gevolgd door 4 kleine bolletjes wol. De kleine jongen drukte zijn gezicht tegen het hek. Zijn ogen staalden van verrukking. Terwijl de honden naar het hek toe kwamen rennen zag de jongen nog iets bewegen in het hondenhok. Langzaam verscheen er nog een bolletje wol maar deze was zichtbaar kleiner dan de andere hondjes. Op zijn achterpootjes gleed het bolletje het hok uit en op een wat onhandige wijze begon het hondje vooruit naar het hek te hobbelen terwijl het zijn best deed de andere hondjes bij te houden. 'Ik wil die hebben', zei het kleine jongetje, terwijl hij naar het waggelende hondje wees.
De boer knielde naast het jongetje neer en zei 'zoon, wil wilt dat hondje echt niet. Het is nooit in staat om te rennen of te spelen zoals de andere hondjes kunnen'. Toen deed de jongen een stap naar achteren, reikte naar beneden en begon een broekspijp op te rollen. Terwijl hij dit deed werd een stalen beugel zichtbaar aan beide zijden van het beentje van de jongen die vastgemaakt zaten aan zijn speciaal gemaakte schoentje. De boer aankijkend zei hij 'weet u meneer, ik kan zelf ook niet zo goed rennen en hij heeft iemand nodig die hem begrijpt'. Met tranen in zijn ogen reikte de boer naar beneden en pakte de kleine puppie op. Hij hield het heel voorzichtig vast toen hij de puppie aan de kleine jongen gaf. 'Hoeveel kost het ?'vroeg de kleine jongen. 'Niets, het is gratis', zei de boer. 'ER IS GEEN PRIJS VOOR LIEFDE'.
Dobry 3 doggies
Deze is ook mooi
Do not stand at my grave and weep" by Mary Elizabeth Frye
Do not stand at my grave and weep,
I am not there, I do not sleep.
I am in a thousand winds that blow,
I am the softly falling snow.
I am the gentle showers of rain,
I am the fields of ripening grain.
I am in the morning hush,
I am in the graceful rush
Of beautiful birds in circling flight,
I am the starshine of the night.
I am in the flowers that bloom,
I am in a quiet room.
I am in the birds that sing,
I am in each lovely thing.
Do not stand at my grave and cry,
I am not there. I did not die
Do not stand at my grave and weep" by Mary Elizabeth Frye
Do not stand at my grave and weep,
I am not there, I do not sleep.
I am in a thousand winds that blow,
I am the softly falling snow.
I am the gentle showers of rain,
I am the fields of ripening grain.
I am in the morning hush,
I am in the graceful rush
Of beautiful birds in circling flight,
I am the starshine of the night.
I am in the flowers that bloom,
I am in a quiet room.
I am in the birds that sing,
I am in each lovely thing.
Do not stand at my grave and cry,
I am not there. I did not die
Diamond (Gast)
"The Gate of Heaven”
I got to the gate of Heaven yesterday,
After we said good bye.
I began to miss you terribly,
Because I heard you cry.
Suddenly there was an Angel,
And she asked me to enter Heavens gate.
I asked her if I could stay outside and wait,
For someone who'd be late.
I wouldn't make much noise you see,
I wouldn't bark or howl.
I'd only wait here patiently,
And play with my tennis ball.
The Angel said I could stay right here,
And wait for you to come.
Because Heaven just wouldn't be Heaven,
If I went in alone.
So I'll wait here, you take your time,
But keep me in your heart.
Because Heaven just wouldn't be Heaven,
Without you to warm my heart.
I got to the gate of Heaven yesterday,
After we said good bye.
I began to miss you terribly,
Because I heard you cry.
Suddenly there was an Angel,
And she asked me to enter Heavens gate.
I asked her if I could stay outside and wait,
For someone who'd be late.
I wouldn't make much noise you see,
I wouldn't bark or howl.
I'd only wait here patiently,
And play with my tennis ball.
The Angel said I could stay right here,
And wait for you to come.
Because Heaven just wouldn't be Heaven,
If I went in alone.
So I'll wait here, you take your time,
But keep me in your heart.
Because Heaven just wouldn't be Heaven,
Without you to warm my heart.
