Hallo iedereen,
Ik ben weer terug, ben een poos niet op het forum geweest. Ik heb veel problemen gehad met mijn Jack russels tot ergenis van mezelf en andere mensen.
Maar ik ben intensief met mijn honden gaan trainen, en heb een klein beetje hondenpsychologie gestudeerd om mijn honden beter te "begrijpen" waarom en wanneer ze iets doen zoals ze het doen.
Sommige weten dat ik 2 jack russels heb waarvan 1 eigenlijk zo goed als onhandelbaar, zo onhandelbaar dat ik en het vertrouwen in mezelf verloor en in 1 van mijn hondjes.
Maar door mij meer te verdiepen in het ras zelf moet ik zeggen dat ik behoorlijk ver ben gekomen. Eerst kon ik nergens normaal met ze lopen wanneer er mensen, kinderen, fietsers etc ons passeerde, wat een getrek was dat!
En iedereen weet ook wel hoe kleine kinderen zijn, aaaaah hondje, ikke hondje aaien, en hopla, ik als baasje weer met buikpijn wat zal mijn hond doen wanneer een kind hem aait, dus maar weer zeggen, aai dat hondje maar niet, want die is niet zo heel lief voor kinderen, de andere kun je wel aaien, want ja dat is een allermans vriend! En op een gegeven moment dacht ik, STOP! Waar ben ik mee bezig? Mensen en kinderen en andere honden ontwijken moet de bedoeling niet zijn dacht ik..
Zodoende heb ik mij ook verdiept in de Jack Russel (die normalite gek met kinderen zijn, die van mij werd gek van het kind helaas..) Ik heb geleerd dat het belangrijk is om juist hetgeen waar ze een hekel aan hebben niet te ontwijken, maar juist op te zoeken, en met resultaat, ik durf mijn hond weer net als mijn andere hond los te doen in het bos, ongeacht of er mensen aankomen of niet.. Behalve met kleine kinderen moet ik oppassen omdat wanneer een kind een hond op zich af ziet stormen bang worden en onverwachte bewegingen maken..
Met andere honden gaat het super nu.. Dit dankzij iemand die tegen mij zei; loop jij altijd zo gespannen met je honden? En lijn je ze altijd aan wanneer je men met honden tegenkomt of passeert? Waarop ik zei; Ja, anders ben ik bang dat die van mij de andere een genadeslag geeft, en ik wil dit niet op mijn geweten hebben.
Waarop diegene mij antwoorde met; wanneer jij ze vast zet hoe feller ze worden, geen bewegingsruimte, en dat ging goed!! zelfs met kinderen gaat het beter als eerst! Wanneer hij aangelijnd is en een kind geen beweging maakt aangezien hij dan schrikt laat hij zich aaien over zijn rug, en ik ben ook aan mezelf gaan werken, door de spanningen los te laten en mezelf als roedelleider op ben gaan stellen, hierdoor is het getrek aan de riem minder geworden, en door extra beweging zijn ze zo gemoedelijk als wat..
Ik weet zelf niet waarom ik dit schrijf maar moest het eventjes vermelden hoe trots ik op ze ben. Maar we zijn er nog langer na niet, maar het gaat steeds beter.!





