Morgen laat m'n zoon zijn oudste hond Pluto inslapen. Pluto is ruim 14 jaar, en hij is moe, hij is op, hij wil niet meer, hij kan niet meer.
We hebben hem het weekend flink verwend, dochterlief en ik zijn zaterdag met heel veel gedroogde longetjes naar m'n zoon toegegaan, en we hebben onze Willem ook meegenomen.
Mijn zoon heeft 2 honden, Pluto, een kruising labrador/herder, een reu, en een zwarte middenslagschnauzer, een teefje, en zij is nu 4 jaar oud.
Ze heeft zo in de gaten dat Pluut niet meer kan, Pluut is echt joris goedbloed, was altijd ondeugend, dol op alles wat maar eetbaar was, en heeft diverse keren eten van het aanrecht gepikt, en van de tafels. Maar ja, dat hoort gewoon bij hem
Maar nu, hij kwispelt niet meer, wil niet meer lopen, is de weg af en toe kwijt, kan niet meer zo goed zien, en kan bijna niet meer opstaan. Als hij loopt trilt z'n hele achterkant, en af en toe valt hij om.
Het is zo zielig om hem zo te zien, hij heeft ook een trieste blik in zn ogen.
Gisterochtend wilde Pluut wel weer wat lopen, en ze liepen hier op het bospad (langs mijn huis) en ik was net boven in de kleine slaapkamer, en ik zag ze daar lopen, en Pluut wilde naar ons huis toe ipv rechtdoor, dus ik belde m'n zoon, en ik vroeg hem om een kop koffie te komen drinken.
Pluut wilde perse naar ons toe, en zowel m'n zoon als ik zeiden precies hetzelfde....wij hadden namelijk het gevoel dat Pluut afscheid wilde nemen van ons.
Het klinkt raar, maar echt dat gevoel gaf hij ons.
Wat ik gisteren zo mooi vond is dat onze Willem een groot ontzag heeft voor Pluut. Pluut liep rondjes door de kamer, van dochterlief naar mij (hij is dol op m'n dochter) en Willem liep elke keer achter hem aan, met precies dezelfde houding. Zo typisch. Het leken wel olifanten, je kent het wel, die hebben ook zo'n typische loop als ze achter elkaar aanlopen, en zo zag het eruit. Heel ontroerend, een grote Pluut met zo'n kleine Willem achter hem aan sjokkend. Beide liepen met hun hoofd omlaag, en staart halfstok. Kortom Willem imiteerde Pluto.
Later wilde Pluut een beetje op een hoefje kluiven, en lag dus gezamelijk met Willem aan dezelfde hoef te likken. Willem pakte het niet af, maar ze zaten echt beiden eraan te likken.
De middenslag schnauz, is juist heel krengig tegen Pluut, ze blokkeert hem, en pakt alles van hem af als ze de kans krijgt. Maar onze Willem, nou echt die had zoveel respect voor Pluut, zo ontroerend om te zien.
Ik ga morgen mee, en ik hou Palma bij me, de schnauz, want ze moet wel afscheid kunnen nemen van Pluut. En ik wil graag m'n zoon bijstaan.
Maar oh wat zien we er tegenop morgen.



3 doggies
























