Om mijn hond een groot plezier te doen, heb ik vandaag al mijn moed bij elkaar geraapt en ben ik tijdens de schemering diep het bos in getrokken.
Mijn vriend heeft zo'n mijnwerkerslamp gekocht en dat ding hebben we gebruikt om onze nekken niet te breken.
Ik heb een Bullmastiff, vroeger ook wel de Gamekeepers Nightdog genoemd.
De Bullmastiff moest samen met de jachtopziener stropers vangen. En stropers stropen...jawel in het donker.
De hond moest zijn baas beschermen wanneer er een stroper staande werd gehouden. Ze konden een compleet wanhopige volwassen man op de grond werpen en deze daar houden tot jachtopziener hem in kon rekenen.
Stropers zijn we natuurlijk niet tegen gekomen. Maar oh wat was het gaaf om mijn hond te zien doen waarvoor ze gefokt is. Waken en beschermen, natuurlijk hadden we haar aangelijnd. Hoewel er van onze kant ruimte was om te snuffelen heeft ze dit helemaal niet gedaan. Ze liep zelfverzekerd naast ons. Alert zonder gespannen te zijn.
Het pad lag lager dan de rest van het bos en ze moest steeds even op de walletjes in het bos kijken of alles wel ok was.
Lola is overdag een eersteklas watje. Ze houdt van iedereen en is heel sociaal. Ik kon vanavond echt merken dat ze aan het werk was.
Ze ligt nu helemaal uitgetelt op de bank, van een kleine drie kwartier wandelen.
Ik wil het op den duur gaan uitbreiden naar een goede anderhalf uur, maar ja....ik vond het zelf ook wel spannend. Zodra ik het minder spannend vind gaan we dieper het bos in.
Ik heb onderweg nog een vos en een paar uilen gezien. Supergaaf en voor herhaling vatbaar.










