Als een baasje het niet vertrouwt, zou ik zeker naar de dierenarts gaan.
Maar helaas weet ik uit eigen ervaring, dat een granenallergie niet ontdekt wordt door de dierenartsen.
Een dierenarts bestrijdt het symptoom, niet de oorzaak.
Daarom ben ik zo blij, dat binnenkort bij mij in de woonplaats een holistische dierenkliniek wordt gevestigd,
die ook titeren en niet zomaar klakkeloos enten.
Daar was ik lang naar op zoek.
Mijn dierenkliniek bv. stuurde voor Romeo een uitnodiging voor de jaarspuit, de grote cocktail.
Toen ik hem liet titeren, in een andere kliniek, bleek gewoon dat hij nog genoeg antistoffen had.
Als ik niet beter had geweten, had Romeo weer de volle lading gekregen, waar zijn lever en nieren
een optater van krijgen.
Net zoals met Luca die anaalklierproblemen had. Het ventje had zoveel last, dat de dierenarts
voorstelde, deze operatief te laten weghalen.
Toen begon langzaam bij mij het inzicht te komen, dat dit niet de manier was.
Een operatie, zeer ingrijpend voor de hond en waar de hond zelfs incontinent van kan worden.
Ik ging na mij in te lezen op internet ed. over op granenvrij voer.
Binnen een paar weken was het over.
De dierenarts wist niet wat hij zag.
Zonder operatie. Ik vind dit schokkend.
Een dierenarts moet je geen advies vragen over voer, net zoals je een dierenarts niets moet vragen
over gedrag en opvoeding.
Toen mijn honden vochten, was het advies castratie.
Van de jongste, omdat die het sterkste was.
Er werd totaal niet gekeken naar de rangorde in huis.
Gelukkig deed ik het niet en kwamen mijn jongens bij elkaar, zonder castratie.