


Met pijn in ons hart hebben we je laten gaan. Met heel veel bewondering voor je wilskracht om te leven, tot het laatste moment deed je je best erbij te horen en dat deed je vent!Ondanks je pijn bleef je ons bedanken, ohh weer eten, ohh ik mag mee, altijd kwam je dan aanlopen met wijd opengesperde bek, jaws was er niks bij. Hetgeen eerst irriteerde is nu een groot gemis, het is stil zonder je geblaf en wie moet nu mijn ramen besmeuren, jij altijd half slapend met scheve neus tegen het raam hangend.Kan nog heel veel over je schrijven, maar het belangrijkste is Fynn je bent vrij van de pijn!!!dat heb je meer dan verdiend!tot ziens!!!Hoop dat je nu aan het doen bent wat je zo leuk vind, lekker jagen en spelen met heel veel teefjes...Je zit voor altijd in ons hart
*********************
Als ik straks oud ben, ziek en zwak, en pijn verjaagt de slaap,
als onrust neemt van mij bezit,
doe dan wat onvermijdelijk is,
en laat me gaan.....
de laatste goede daad.
Beslis voor mij en wees niet laf.
Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf,
of uitstel.... tot het beter past bij een verloren strijd?
Ik ben niet bang tijdens die laatste gang.
Jij loopt niet weg: je kijkt me aan,
je noemt me bij mijn naam en houdt me stevig vast.
Vandaag voor het laatst groet ik je met mijn hondenstaart.....
wat jij liet doen, deed je voor mij:
je hebt me nog meer pijn bespaard,
voor zinloos lijden mij bewaard.
Een zwaar besluit?
Nee, ....huil nu niet.
Een wijs besluit dat werd gegrond op een oud en uniek verbond:
jij bent mijn baas en ik jouw hond
******



3 doggies

























