Zelf heb ik van een Sheltie af gezien. Omdat ik een goede fokker had gevonden maar die helaas vanwege een geval van epilepsie moest stoppen. Ik wachtte toen als zolang op een hondje dat ik niet weer 1 á 1,5 jaar wilde wachten.
Het gros van de fokkers vond ik tekort schieten.
Ik wilde een pup uit een nest waar geen MDR1 of CEA lijders uit konden komen. Niet zo'n hoge eis zou je denken. Dat betekend dat iig. 1 van de ouder dna-getest moet zijn op CEA en MDR1, helaas lijkt dat te veel moeite voor de meeste fokkers, erg spijtig. Zeker aangezien het hoge aantal oogaandoeningen bij de Sheltie.
Ook is een HD en een jaarlijkse ecvo test zeer aan te raden.
Zover ik weet is dit een goede fokker:
http://www.shamrock-shelties.de/shelties_from_shamrock_river.htm
De eerst fokker die je linkt, zegt weinig over de gezondheid. Alleen dat ze volgens de richtlijnen van de rasvereniging fokken. Nou die schieten nogal tekort. Niets over HD, Ogen of MDR1.
De tweede is al wat beter. De reus is ook op MDR1 getest, de teefjes volgens mij niet.
Volgens mij is de CEA test die zijn bedoelen niet de DNA test, maar het oogonderzoek, als dat het geval is, zou ik het niet doen. Ook vermelden ze geen HD uitslagen. Zij ze wel HD en wel CEA dna getest en gebruiken ze een reu die HD getest is en MDR1 vrij is kun je het doen... Maar een hoop maren!