Wat erg
Een lach en een traan,
waarom moest jij gaan.
Niemand zal jou vervangen,
ben nog naar je terug aan het verlangen.
Het verdriet zal niet weg gaan,
maar je kan het wel in iets moois omslaan.
Loop naar buiten in het duister,
hoor de wind en het gefluister.
Een zachte stem zal je zeggen,
'het is goed je moet je er bij neer leggen'.
'Vergeet mij niet',
Die zilveren tranen van verdriet,
daar in zit geluk vergeet dat niet!
Niemand kan die liefde wegpakken,
niks zal het beleefde geluk laten zakken!
Al die sterren daar zo geweldig klein,
laat dat het plekje voor jou hond zijn.
Niks kan die herinneringen wegpakken,
niemand zal het laten zakken.
Pak jezelf op en ga door met het geluk,
dan gaat kan niemands dag meer stuk.
Ooit komt er een dag,
dan word die traan een lach.