Vanmiddag is Natalya (dochter van Nelis) geweest voor Levi.
We hadden voor vandaag afgesproken om te kijken hoe Levi tot nu toe gevorderd was.
We zijn samen gaan wandelen en ik kreeg zo nu en dan tips.
Maar over het algeheel was ze aardig tevreden.
Op de terugweg heeft ze de riem nog even overgenomen zodat ik kon zien hoe zij het deed.
Het gaat echt zoveel beter met levi nu.
Ik zie hem met de dag groeien.
En het wandelen wordt nu zelfs een feestje om te doen.
Zowel voor Levi als voor mij.
We zijn nog geen week verder en als het zo door blijft gaan als het nu gaat dan kan ik alleen nog maar lachen.
Vroeg op de avond kwam mijn broer en schoonzus op visite.
Normaal duikt levi voor hem weg.
Hij was te opdringerig naar Levi toe.
Nu had ik hem verteld dat hij van de therapeut Levi niet mocht benaderen in het begin.
Mijn broer is buiten gaan zitten samen met ons.
Hij heeft Levi volledig genegeerd en plots stond Levi aan hem te snuffelen.
Ik ben toen stukjes kaas gaan pakken en heb die aan mijn broer gegeven.
Hij heeft Levi rustig geroepen en die stukjes kaas gegeven.
Ik had tranen in mijn ogen.
Onze grote kerel krijgt steeds meer zelfvertrouwen.
Zo knap wat hij daar deed.
Later kon mijn broer hem zelfs aaien en Levi stond gewoon tegen zijn stoel aan geleund.
Mijn broer stond er ook versteld van,ik had hem al zo vaak verteld hoe lief levi was maar dat had hij nog nooit gezien dus voor hem was het moeilijk te geloven.
Maar nu heeft hij het zelf mogen ondervinden en ik geloof dat levi er weer een aanbidder bij heeft gekregen in de familie.
Hoe blij kan een mens zijn.



3 doggies





