hersentumor

Hallo,

Ik zoek lotgenoten waarvan hun hondje helaas ook een hersentumor heeft / had.
Ik had een boerenfox, Jay, net 10 jaar jong. Hij kreeg ineens zware epileptische aanvallen. Ik heb in Utrecht een MRI scan laten maken en daaruit bleek dat mijn lieve hondje een hersentumor had die de epileptie veroorzaakte. Ik heb hem medicijnen gegeven, phenobarbital tegen de epileptie en prednison om de zwelling weg te halen die om de tumor zat. Na zo'n twee weken ging het ineens weer stukken beter met Jay maar plotseling kwam de epileptie weer terug en heb ik met veel pijn in mijn hart de moeilijkste beslissing van mijn leven moeten nemen, Jay in laten slapen, om hem uit zijn lijden te verlossen. Met epileptie kunnen honden heel oud worden maar die tumor gaat niet weg. De aanvallen die hij gehad heeft waren vreselijk om te zien. Er zijn nog meer vreselijke details, die ik best wil vertellen als iemand daar interesse in heeft. Ik zit stuk van verdriet en zoek lotgenoten die dit ook meegemaakt hebben, want een hersentumor bij een hond is heel zeldzaam. Ik hoop dat er iemand reageerd.

een onbeschrijflijk verdrietige saskia

sorry kan niet echt reageren. heb geen ervaring met hersentumor maar wil je wel heel veel sterkte toewensen. goed dat je lotgenoten zoekt. mijn hond shila heeft melkkleirkanker...nou ja daar is het mee begonnen ze zit helemaal onder deze monster tumoren. we genieten van haar zolang zij nog kan. nogmaals sterkte. knuffel nina

Ik wensje heel veel sterkte toe met dit grote verlies.Ik begrijp je verdriet heel goed.

Wij hebben ook een hondje van 7 moeten laten in slapen om dat hij iets in het koppie had hij begon steeds meer aan te vallen en te bijten.

En was niet meer te vertrouwen en ook wij hebben met heel veel verdriet laten inslapen.

Dat is heel erg , ik kan geen ervaring met je delen maar wens je alle sterkte toe.

Sterkte met dit verlies. Vreselijk om je hondje zo te moeten missen.

Heel veel sterkte met dit grote verlies!
Wat een rot ziekte is het toch ook!

Ervaring met een hersentumor heb ik niet, wel had mijn Dico (Dobermann) botkanker en zat de tumor op zijn schedel... Een klein geluk in deze was dat de tumor naar boven groeide (als een ei op zijn schedel) maar op den duur groeide het toch ook richting de hersenen, begon meer en meer pijn te doen en groeide ook enorm snel... Heb hem voor het echte lijden ging beginnen in laten slapen... Dit is gebeurd vorig jaar Maart, maar het verdriet draag ik nog elke dag met me mee.....

Ik wens je heel veel sterkte toe, ik weet hoe groot het gemis is en hoe leeg het gevoel!

Saskia, ook ik wil reageren, hoewel ik nimmer een hond hebt gehad met een hersentumor, het is altijd verschrikkelijk om je hond zo te zien lijden, en er niets aan te kunnen doen. houd de mooie herinneringen bij je, en probeer de nare dingen naar de achtergrond te dringen.

maak een mooie fotocollage van je hond. en probeer je verdriet een plekje te geven.

ik kan je niet steunen wat betreft de hersentumor van je hond.

Saskia, ik wil ook even reageren!
Mijn hond had geen hersentumor. maar wel epelepsie.
En idd dat was zoo ontzettend naar om te zien, op een gegeven moment hebben wij ook de keuze gemaakt haar in te laten slapen.
Ze had er 2 op een dag en ze had het al aan der schildklier, ze had 3 dagen nodig om volledig bij te komen na zo'n aanval, maar die tijd kreeg ze niet.
Ze was letterlijk op!!.

Maar ik wil je wel heel veel sterkte toewensen!

Geen ervaring met hersentumor bij honden. Wel (helaas) bij een vriend en ook mijn moeder. De vriend kon niet meer geholpen worden en heeft nog maar een paar maanden geleefd. Met almaar verder afnemende kwaliteit van leven en ten slotte euthenasie.

Mijn moeder werd geopereerd nadat ze ook rare toevallen en bewustzijnsstoringen had gekregen en de tumor was ontdekt. Na de operatie ging het nog een tijdje redelijk (wel uitval verschijnselen aan spraak en denken), daarna liet haar geest haar in de steek, we weten niet of dat 'gewone' dementie was (w.s. niet het was een raar beeld) of dat de tumor terug was. Zij liet geen MRI meer toe. Ze is ongeveer 1/2 jaar later overleden.

Ik denk dat het heel erg is dat je hebt moeten besluiten je hond te laten gaan. Maar gezien mijn ervaringen, zie boven, denk ik dat je hem veel leed hebt bespaard verder.

Sterkte met het gemis hoor..............

lieve saskia, je heb het jammer genoeg goed begrepen. ik kan shila niet laten behandelen omdat er al uitzaaiingen zijn en ze is een oud dametje van nu inmiddels 15 jaar. de tumoren bij haar tepel zijn in een paar maanden erg hard gaan groeien. pillen om de tumoren te remmen slaan al niet meer aan. ondanks dat de tumoren bij haar tepel gesprongen zijn en ik steeds meer bultjes ondek gaat het goed met haar. ze heeft geen pijn en is nog steeds een vrolijk oud hondje. ze houd zelf haar gespronge bulten schoon. ik spoel het zelf ook een paar keer per dag schoon en doe er zalf op. om haar tussen door rust te geven draag ze ook een rompertje. ze vind het nu vrij normaal om het blauwe pakje aan te hebben en het schoon spoelen doet ook geen pijn en laat ze vrij goed toe.... het doet pijn als ik berichte lees zoals jou bericht. ik weet dat ik zelf ook voor z,n beslissing kom te staan. soms denk ik ook zal ik z,n leven willen elke keer je bulten schoon houden maar als ik dan zie dat ze nog steeds met mij en mijn zoon speelt en niet levensmoe is. ik vind het soms zo moelijk...doe ik het wel goed voor haar .......pff dat bedoel ik nou goed dat je lotgenoten zoek. ik wilde er een klein berichtje van maken. knuffel terug van shila gr nina

sorry vergeten inteloggen

Hoi nina,

Ik had gereageerd en een heel bericht geschreven maar ik denk dat er ergens iets niet goed is gegaan.
Wat vreselijk voor shila maar ik lees dat jij ook alles voor haar doet om haar een nog zo aangenaam mogelijk leven te geven. En ik vind ook, als ze nog speelt en blij is, lekker voor haar blijven zorgen, haar vertroetelen. Je wil nooit dat je hondje lijd, maar het is vreselijk moeilijk om "het moment" te bepalen, want je wil ze ook nooit los laten. Uit liefde voor je hondje moet je de juiste beslissing nemen maar die blijft onbeschrijflijk moeilijk. Ik hoop uit mijn hart dat je nog lang van shila mag genieten. Ik denk dat voor shila het allerbelangrijkst is, dat jij bij haar bent. Geef haar een dikke knuffel en veel sterkte.

liefs, saskia