Wat vervelend dat dit heeft moeten gebeuren zeg!
Hopelijk vindt je de oplossing..
Ik ga even een verhaaltje neerzetten, waar je misschien wat aan hebt.
Mila is nu 3,5 maand bij ons en komt uit het asiel. Haar verleden is onbekend voor ons.
Toen ze bij ons kwam was ze ontzettend angstig. Vooral voor mannen.
Zij hapte niet, maar vluchtte weg.
Mijn vader wilde in het begin echter niet zo'n rekening houden met Mila's angsten en knuffelde haar, aaide haar, kroelde met haar.. Totdat ze opeens hapte naar zijn gezicht!
Het was voor haar te direct contact, en het verstijven van haar lichaam werd niet opgemerkt door mijn vader.
Verstijven is een hint van: rot op, laat me met rust!
Oftewel, een kalmeringssignaal.
Ondertussen heeft mijn vader geleerd op de kalmeringssignalen te letten, en neemt hij op tijd afstand van haar.
Dit om haar grenzen te respecteren waardoor meer vertrouwen ontstaat vanuit Mila naar mijn vader toe.
Nu kan mijn vader zowat alles met haar, maar houdt altijd in zijn gedachten dat hij op de signalen moet letten.
Misschien moet je eens op zoek gaan naar kalmeringssignalen van honden, mocht je daar nog niet over geïnformeerd zijn.
Dan kun je misschien zien wat de hond doet/laat zien, voordat hij hapt naar je buurvrouw.
Bij ons heeft dit ontzettend geholpen. Ook bezoek laten wij weten wanneer ze afstand moeten nemen, omdat wij zien aan Mila dat het haar teveel wordt. Op deze manier krijgt zij het vertrouwen in ons, en in het bezoek, dat zij afstand nemen wanneer het voor haar genoeg is.
Ik hoop dat je er wat aan hebt.
Heel veel succes.
Groetjes,
Iris