Jammer genoeg is mijn stafford pup vandaag aangevallen door een andere hond. Het was een kruising rottweiler labrador, maar ras doet er niet toe. Meestal zijn de vooroordelen over mijn stafford. Nadat ik alles had gedaan volgens alles wat ik had geleerd liet die hond nog niet los, en mijn pup maar piepen, dus toen ben ik op mijn gevoel afgegaan en mezelf er tussen gegooid met mijn arm in plaats van de buik van mijn pup. Ik zit nu met een gekneusde dikke vinger met tanden er in, een gat in mijn arm en allemaal schaafwonden van tanden, maar mijn pup heeft gelukkig niets ernstigs. Nog even goed na laten kijken door de dierenarts, mezelf een tetanusprik gegeven (de dokter dan) en toen thuis besefte ik dat ik toch mensen wat heb geleerd.
Het voordeel was namelijk dat er heel veel mensen bij waren (die ook in het park liepen). Deze deden ook niets... Maar stonden daar en schreeuwden (en ik terug schreeuwen dat ze het daardoor alleen maar erger maken). Die eigenaar maar schoppen tegen zijn hond en ik heb heel vriendelijk gevraagd of hij daar mee wilde stoppen en mij het wilde laten doen (hoe harder hij namelijk schopte hoe vaster en harder die hond mijn pup ging bijten).
Mijn hond is tegen volwassen honden echt heel onderdanig en toen die hond al aan kwam lopen wist ik dat het fout zat. Ik riep dus mijn hond en wilde teruglopen, toen hij aan kwam rennen en diesel opeens greep. Diesel ging gelijk op zijn rug liggen om zich over te geven (vandaar dat hij bij zijn buik kon).
Maar toen die man eindelijk weg was en ik rustig diesel had bekeken (heb ik gelukkig al op geoefend toen hij klein was dat ik hem op zijn rug mocht leggen, alles mocht bekijken etc. dus dat kwam nu goed uit) kwamen er mensen op me af die zeiden: Ik dacht echt dat staffords gevaarlijk waren, maar nu ik dit heb gezien maak ik geen onderscheid meer. Deze is namelijk heel lief. Ze hielpen me ook met doekjes die sommige bij zich hadden (omdat ik natuurlijk wel bloedde, maar door alle omstandigheden voelde ik niets). Ik zei dat ik gewoon terug naar huis zou lopen, alsof er niets gebeurd was en thuis nog eens goed zou kijken en de dierenarts erbij zou roepen. Ik wilde namelijk niet dat mijn pup een trauma zou hebben, en hij let altijd heel goed op hoe ik reageer. Daarom probeerde ik zelf zo rustig mogelijk te blijven, en te zorgen dat andere dat ook waren.
Net met wandelen kwam hij gelukkig weer een rustig hondje tegen (een vriendje) waar hij weer mee heeft gespeeld. Ik hoopte dit al, en gelukkig heeft hij geen trauma er aan overgehouden. Hij likt nu heel de tijd mijn wondjes enzo, alsof die zich schuldig voelt en dan knuffel ik hem omdat hij er echt niets aan kon doen.
Het is misschien een raar samenhangend verhaal, maar ik heb het even van me afgeschreven. Staat misschien niet in goede volgorde enzo, maar dat doet er even niet toe
Ik ben blij dat mijn pup (5.5 maand al maar toch pup!) er niets aan heeft overgehouden, en dat ik even met pijn loop dat doet me niets!



3 doggies





wordt stijf. neem voor het slapen gaan maar een paracetemol of 2 in of neem een glaasje... heeft je arts je verteld dat je het beste nat verband eromheen kan doen zodat de wond open blijft en het vuil eruit kan?


