Het valt me op dat veel hondeneigenaren de dominantiemethode toepassen. Alhoewel ik open sta voor andere meningen en dus ook methodes, is het mijn mening dat je je hond te kort doet met de roedelmethode. Dit artikel is niet bedoeld om iemand te beledigen, maar om te informeren.
Allereerst gaan we terug naar het begin, nog voor dat er überhaupt mensen in Europa leefden, naar de kern van de hond. Het is onomstotelijk bewezen dat de hond van de wolf afstamt, dus we beginnen bij de wolf. Iets meer als 130.000 jaar geleden is de hond ontstaan, dit simpelweg door de evolutie. Aangezien de mens pas 40.000 jaar geleden in Europa terecht kwam is het een fabeltje dat de mens de wolf gedomesticeerd zou hebben. Aangezien er schedels van honden zijn gevonden bij menselijke nederzettingen, wijst dit erop dat honden van het afval van de mensen leefden. Vele duizenden jaren later komt de mens er pas achter dat men de hond kan gebruiken om te jagen of om het vee te bewaken. Vanaf dit punt loopt de hond als een rode draad door het leven van de mens.
Wolven leven in een hiërarchie welke bepaald wordt door de geboorte. Maar boven alles staan de moeder en vader bovenaan. Onder de moeder en vader vind je de eerst geborene, gevolgd door de rest van de kroost. Hierdoor zijn er weinig conflicten in de roedel. Ook worden er nauwelijks tot geen correcties gegeven. Nu we inzicht hebben in de gang van zaken in een roedel, gaan we weer terug naar de hond. Toen de honden van het afval van de mens begonnen te eten was het leven in roedelverband niet meer nodig, ze hoefde immers niet meer te jagen. Echter leefde ze wel vreedzaam langs elkaar heen. De hond van vandaag leeft enkel en alleen in roedelverband in tijd van schaarste. In zo'n geval zullen we veel agressie tegenkomen door de frustraties van de honger. Wanneer de hond echter makkelijk kan overleven zal deze solitair leven. Hieruit kunnen we de conclusie trekken dat een hond geen roedeldier is, maar semi-solitair is.
Waarom kan een hond dan niet dominant zijn over de mens? Simpelweg omdat dominantie conspecifiek is. Dit is een ethologische regel, welke voor elk diersoort opgaat. De hond is daar dus geen uitzondering op! Je kan wel opperen dat er duizenden jaren van samenwerking in zijn verworven, maar wat doet dat er toe? De hond ziet heus wel het verschil tussen een mens en een hond, een hond is een hond, een mens is een mens. Bovendien is het ook nog eens een aanname dat het iets zou uitmaken, welke nergens op gebaseerd is.
Stel nou dat ik helemaal fout zit, en dat de hond een ethologische uitzondering is betreft dominantie…
Dan nog zou de mens de functie van de moeder en vader van de roedel vervullen, waardoor wij ook weer als roedelleider bovenaan zouden komen te staan. Bovendien waren wij er eerder als de hond, in het gezin. Dat, als je al aanneemt dat de hond in een roedel met ons samenleeft. De hond is namelijk semi-solitair, deze wordt gevoerd, en eigenlijk gewoon in zijn behoeften voorzien. Hierdoor zal deze solitair leven!
Dus samenvattend hoeven wij, als verantwoordelijke baasjes, niet te overheersen !
Wij moeten echter wel leiding geven, in zoverre dat de hond structuur nodig heeft. Anders zal deze gefrustreerd gedrag vertonen. Aangezien correcties nauwelijks voorkomen in roedels, is het belangrijk dat je je hond zo weinig mogelijk corrigeert en zo veel mogelijk beloont. Goed leiderschap is ouderschap! Bied je hond structuur, veiligheid en sturing. Maar niet minder belangrijk is dat je gewoonweg respect hebt voor je hond als levend wezen!



3 doggies













