Volgens mij ziet Kiba spoken.. Sinds een incident bij de eerste hondenschool is Kiba supper onzeker in veel situaties. Hier word al veel aan gewerkt en het gaat steets beter. Thuis gaat het supper goed alleen lijkt het wel alsof hij soms spoken ziet/hoord. Het gebeurt wel eens dat Kiba ligt te slapen of ligt te dutten en ineens gaat hij blaffen.. niet achter elkaar maar meer zo van : Woef.........woef......woef.... enz. Als dit gebeurd lecht hij ook zijn oren plat in zijn nek en neemt hij een hele lage houding aan. terwijl hij dan zo blaft loopt hij heel langzaam (echt gewoon bang eigenlijk) door de huiskamer naar de tafel toe en gaat hier onder zitten. Dan gaat hij nog even door met zijn "geblaf" als ik dan na een tijdje zeg dat het goed is en hem een aai over zijn kop geef is het over en gaat hij aan mijn voeten liggen. Na een tijdje gaat hij weer gewoon zijn ding doen en is er niets aan de hand.
Ik vraag me toch af waar deze "spontane" angst gevoelens in huis vandaan komt..
Ik heb wel eens op gelet of ik wat kon horen waar hij van zou kunnen aan slaan en soms is dit wel het geval. De ene keer loopt er iemand langs als het keuke raam open staat of er is een knalletje buiten. maar het gebeurt vaker als er echt helemaal niets te horen is.. En het gebeurt ook heel vaak dat er mensen langs lopen als het keuken raam open staat en Kiba gewoon niets doet.
volgende week kunnen we pas weer bij de hondenschool te recht en dan zal ik zeker even vragen of zij een idee heeft waar dit vandaan komt. maar ik wilde tog kijken of er hier mensen zijn die een idee hebben wat het kan zijn en wat ik er misschien aan zou kunnen doen om hem minder bangig te maken.
(op de hondenschool waar ik 1 op 1 train weet ze al van zijn onzekerheid af en word daar ook aan gewerkt)



3 doggies
)
al is het gedrag wat jij beschrijft niet te vergelijken met dat van Kiba. Hij kijkt mij soms ook echt aan als of hij niet goed weet waarom hij blaft..







