Beste hondenvrienden. Ik hoop op wat goed advies. Ik heb zelf drie Labradors en sinds ruim een week pas ik op de hond van mijn ouders op. Het is een Weimaraner. Ze is vier jaar. Mijn ouders hebben veel met haar te stellen. Soms is ze ontzettend lief en ligt ze tegen je aan te kroelen op de bank (van mij mag ze niet op de bank), en soms zoekt ze de hele dag naar de confrontatie. Meestal gaat het om een object dat ze dan steelt en de bench insleept, of ze gaat ergens bij staan te grommen en blaffen. Het is dan zeer intimiderend. Vandaar Jackyll & Hyde. Je moet maar afwachten hoe de vlag op een dag waait.
Ik weet dat ze moeilijk is dus ik hou strikte discipline aan. Ze moet 's nachts in de bench, mag niet op de bank, krijgt als tweede te eten (nadat ik al gegeten heb en mijn oudste Labrador. Moet buiten met gentelier (anders is het net een ongeleid projectiel --> en ze zit al jaren op les voor moeilijke honden!), ze loopt dat niet vooraan buiten.
Als ze in de confrontatie gaat krijg ik haar alleen weg door vanuit mijn tenen boos te worden (maar mezelf nog wel beheers) en foei foei! te roepen of zelf grommen. Dat werkt soms, zojuist heeft ze me in de kuit gebeten! Een grote tandenafdruk en bloed langs het been tot gevolg. Even later laat ze zich gedwee de bench insturen en nu ligt madam lekker te snurken.
Mijn ouders zijn al iets ouder en ik heb altijd gezegd dat ik hun hond zou overnemen mocht hen iets overkomen, maar op het moment denk ik eerder aan een spuitje! Ze heeft ook al een vriendin van mijn ouders gebeten, en mijn moeder in haar vinger. Er zit wel maanden tussen de incidenten maar wat toch te doen? Mijn moeder gaat bij confrontatiemomenten een plakje worst halen om te ruilen maar ik verdom het hoor! Maar me laten bijten vind ik ook echt onacceptabel.
Morgen komen mijn ouders terug en nemem ze haar weer mee. Ik ben bang dat de hond op latere leeftijd nog moeilijker zal worden. Heeft iemand advies voor mij en mijn ouders?
Groet,
Beetje desperate nu, Michel






