Ik kreeg zo net een berichtje dat ze gisteren het hondje,een klein maltezertje van mijn overleden moeder hebben laten inslapen,het had een paar kankergezwellen en de da gaf het ventje nog tot het einde van het jaar maar het heeft niet mogen zijn,hij is veertien jaar geworden tenminste,dat denken we want toen mijn moeder het bij haar nam had het al bij twee gezinnen geweest,ze staken het de ganse dag in de badkamer,en hij deed uiteraard zijn behoeft binnen ,mijn moeder ontfermde zich over hem,en het ventje had voor de eerste keer een gelukkig hondenleven!
Maar toen is ze overleden en ze liet twee hondjes achter,ik ben beginnen zoeken voor pleeggezinnen en daarvan heb ik eentje kunnen plaatsen,een plaats waarvan ik zeker wist dat hij een leven zou hebben als een koning,daar deed ik onze Toby naartoe,en daar had hij de tijd van zijn leven!!overal mee met de auto,een hele grote tuin,bij de baasjes op bed,kortom alles wat hij maar wensen kon.Zo heeft hij nog zes jaar kunnen genieten van zijn leventje,ik ben er die mensen eeuwig dankbaar voor.
Nu is hij ook bij mijn twee lieverds naar de regenboogbrug,hopelijk vinden ze daar elkaar terug
Ik zit dit hier te schrijven en de tranen lopen terug over mijn wangen,het was ook een stukje mijn hondje want ik kwam elke dag bij mijn moeder,natuurlijk komt alles terug boven van mijn sloebertje en het is weer een stukje van mijn moeder dat weg is.
Ik wil dit schrijven als eerbetoon aan het ventje,de oogappel van mijn ma,zijn leven is heel slecht gestart,maar alles kwam toch goed!
Toby,jou foto in de armen van mijn moeder ,jou bazinnetje blijft hier staan zodat we ook jou nooit vergeten!
dikke knuffel,je tanteke



3 doggies









