Wegjagen

Hallo allemaal,

Was net in het hondenpark aan het wandelen met Mila.
Daar kan ze altijd lekker los rond banjeren, heerlijk vindt ze dat!

Nu kwamen we echter een hondje maltezertje tegen, hartstikke schattig hondje!
De vacht op haar koppie stond zo schattig pluizig

Maargoed, dat terzijde.
Dit hondje was ook los, en bleef staan terwijl wij naderde. Mila nog steeds los, met een boogje er omheen.
Toen Mila met een grote boog toch toenadering zocht tot het hondje, rende het maltezertje luid, hoog blaffend richting Mila.
Mila rende weg van het hondje, bange schijterd dat ze is. Staart tussen haar poten en oren ver naar achter.

Het vrouwtje van het hondje vertelde dat haar hondje dit uit angst deed.
Nu aan jullie de vraag: denken jullie ook dat dit zo is?
En wat kunnen we (ik en die vrouw) de volgende keer doen om te voorkomen dat de maltezer achter Mila aanrent, en Mila in alle angst wegrent van dit hondje?

Even en omschrijving van de lichaamstaal van het hondje:
Het hondje had haar staart recht omhoog, oortjes naar voren.
Keek, terwijl ze stilstond, recht naar Mila.
Toen Mila op een meter afstand van haar was zette het hondje het op een keffen en rennen richting Mila.

Na deze 'aanvaring' liepen we door, en kwamen een kwartiertje later het hondje weer tegen.
Deze was nu aan de flexilijn, en rende weer richting Mila maar werd uiteindelijk tegengehouden doordat de lijn op was..
Mila zocht op dat moment totaal geen toenadering, maar liep met haar oren naar achteren en staart naar beneden, tongelend en gapend met een flinke boog om het hondje.

Heeft het maltezertje haar jachtdrift op Mila geuit, vindt het hondje dat gewoon leuk, is het 'agressie', territoriaal gedrag (vrouwtje beschermen) of toch echt angst wat de vrouw zei?

Ik hoop dat jullie een antwoord hebben op al mijn vragen, en vooral wat we er aan kunnen doen als we het hondje de volgende keer weer tegenkomen.
Een foefje om ze even kennis te laten maken zonder dat de een weggejaagd wordt door de ander..

Alvast bedankt!

Dankbaar pootje van Mila!

ja das een lastige. Ligt er een beetje aan welke theorie je aanhangt.
Volgens sommigen zal het onder zng. 'dominantie' vallen.
Anderen geloven niet in de dominantie theorie.
Lees dit artikel eens:


http://www.calmingsigns.nl/nl/Advies/Opinie-Artikelen

verder is al dan niet dominant, iets wat geldt binnen de roedel. Naar een hond van buiten de roedel zegt het niks. Behalve dat de mathezer onzeker is en jouw hond wil wegjagen. Veel gedrag wat wij zien als agressie komt voort uit onzekerheid en stress.

Mijn hond doet dit ook af en toe, maar ik zie dit als angst/onzekerheid en totaal niet als dominatie.

Oke, laten we ervan uitgaan dat het uit angst/stress voortkwam.
Dat geloof ik ook best. Ben geen koning in hondentaal, dus ik kan niet veel meer dan anderen geloven
Dominantie zal het waarschijnlijk niet zijn, zag ik er ook niet echt in, alleen dacht ik misschien overbeschermend gedrag naar het vrouwtje te zien. Maar dat kan ik ook al mis hebben. Lastig dus. Ben nou eenmaal geen gedragsdeskundige..

Maar:
Wat kunnen we er aan doen om ze normaal kennis te laten maken, zodat dit niet nogmaals gebeurd?
Ook al moeten we dit iedere keer herhalen, deze kennismaking, maakt niet uit. Ik wil niet dat Mila achterna gezeten wordt en daardoor angst ontwikkeld voor andere honden. En ik wil ook niet dat het maltezertje zo angstig/onzeker is dat ze steeds achter andere honden aan gaat. Dat wens ik beide honden dus niet toe.

Ik neem aan dat een normale kennismaking voor beide honden goed zal zijn

Ik hoor het graag!

Owja, Zonnetje, de link bekijk in natuurlijk even uitvoerig

Ja dat vind ik een lastige. Ik ben ook geen deskundige
Wat ik zou doen is eens samen gaan wandelen. Aan de lijn, en allebei dezelfde kant op lopen. Laat ze niet te dicht bij elkaar lopen, hou genoeg afstand zodat de stress bij de Malthezer niet te hoog wordt. Turid Rugaas schrijft daarover in Kalmerende Signalen. ZO kunnen ze wat beter aan elkaar wennen. Hebben ze het gevoel bij dezelfde groep te horen. misschien helpt dat?

Kan me niet indenken dat een "dominante" hond zo'n berg lawaai gaat staan maken.

Ik zou het erop houden dat de malthezer eerder onzeker is onder het motto
" zolang ik maar een bak herrie maak, gaat de aanvaller wel op de loop"
Zie het hier ook zo vaak met onze asielzoekert.
Hij blaft het hele strand bij elkaar naar alles wat poten heeft , totdat die ene rustige bonte Newfy teef hem heel langzaam klem zet tussen de stenen in het water zonder 1 blag of grom van haar kant.

Hij weet dan van ellende niet meer waar hij alle kalmerende signalen vandaan moet halen.
Een grote mond, maar een klein hartje.

Net wat zonnetje schreef, langzaam laten wennen, een stukje met elkaar meelopen.

Ik heb de neiging om van de onzekere uitleg uit te gaan bij deze omschrijving, ''ik ben eerder bij jou dan jij bij mij dus blijf uit mn buurt". Lijkt me geen dominantie als ik het zo hoor, meer even een signaal afgeven. Rustig naast elkaar lopen met de beide baasjes middenin is vaak een mooie start.

Duidelijk dominantie van de maltezer .... XD

Dit is een leuk onderwerp,dus ik lees driftig mee.Balou vertoont het zelfde gedrag als de malthezer.Ik geloof niet dat het een vorm van dominant zijn is want hij is een grote `schijterd`hahaha

Ik vind het geen prettige eigenschap dat geblaf telkens en hoop dat ik tips krijg hoe er mee om te gaan.Evt.het afleren.

@Corinna; lees even die links door die ik erin heb gezet. Dan zul je zelf zien dat het niet juist is wat je zegt.

Nee....heb het geprobeert....Ik moet het vragen......
Waarom??????

Haha, Landseer, daar wil ik ook wel antwoord op inderdaad

Het beste is dus om samen een wandeling te maken waarbij de baasjes in het midden lopen. En dan ff rustig laten wennen.
Het gekke is dat het maltezertje het niet doet bij alle honden.
Met die honden heeft ze dan al eerder kennis gemaakt denk ik, want daar speelt ze ook gewoon mee. De baasjes zullen wel vaker met zijn allen samen lopen.

Nou, ik heb in ieder geval hopelijk een oplossing gevonden voor het probleem.
Zal de volgende keer als ik de vrouw zie voorstellen om even samen te lopen om zo de onzekerheden een beetje weg te halen

Bedankt voor de tips!

Liefs

Rocky doet precies het zelfde.
Maar als de andere hond zich omdraait en zijn richting oploopt gilt hij het uit van angst.
Hoe groter de andere hond hoe harder hij te keer gaat.
Het is bij hem echt angst/onzekerheid.

Wat fijn om hier dingen te lezen waar ik ook mee zit inderdaad als de hond Balou zijn richting op komt loopt hij heel hard achter uit staart tussen de benen.

Corina die opmerking die jij maakt laat ik daarom links liggen.

Wat moet ik doen om mijn hond minder angstig te maken voor andere honden en ze rustig te benaderen.En niet op elk blafje van een andere hond te reageren ook al ziet hij hem niet.

Denk het zelfde als de TS.
En wat wij ook gedaan hebben met de malthezer van een familielid.
Zorg voor een stabiele andere hond die zich niet te druk maakt om al die herrie, en dan gewoon samen lekker wandelen.
Eerst grote afstand, en steeds iets dichterbij, blijf kijken hoe de honden reageren.
Gewoon wandelen alsof het de normaalste zaak van de wereld is, het kwartje valt dan bij de meeste honden vanzelf.

Het resultaat van de 2 wandelingen die we samen hebben gedaan is dat de Malthezer hier tijdens het bezoek gewoon tussen onze Landseer en Newfy door wandelt.
Af en toe een blaf als onze honden te druk worden voor die kleine
Maar ze heeft nu door dat ze niet direct wordt opgegeten..

Nee dat hondje is zeker wel onzeker.

Mila deed het goed dat ze een bochtje liep.Het is ook normaal dat ze dan toch voorzichtig probeert contact te maken.Op het moment dat zij dichterbij komt vindt het hondje dat net te eng te te veel van het goede en gaat afstand creëren door te blaffen,door nog net even achter haar aan te 'rennen' bluft zij een beetje,in de hoop dat het werkt en dit werkt vaak hoor!

Wat je kan doen is niet zo veel,het gaat goed nu zoals het gaat.Mila doet heel netjes al haar kalmerende signalen laten zien en het hondje moet haar leren vertrouwen.

Wat zeker wel verbetert kan worden is dat deze mevrouw het hondje niet zelf aan de flexilijn moet laten gaan,dan krijgt ze te veel steun van haar baasje(of voelt zich in ieder geval gesteund)

Als ze los zijn en de hondjes zien elkaar weer eens en het hondje bluft(blaft) zich er weer uit ,dan kan het baasje van het hondje ook direct weg lopen,daarmee valt ook de steun weg ,die zij op dat moment nog kan voelen ,omdat jullie stilstaan.

Ook kun je er voor kiezen om samen los te gaan wandelen,dat levert ook meer ontspanning op.

Bedankt voor alle reacties.
Zoals ik het hier lees, zijn er veel van die angstblaffertjes. Ook niet zo gek, er zijn zoveel grotere honden op de wereld, en die kunnen best angstaanjagend zijn!
Hopelijk heeft iedereen wat aan de tips in dit topic zodat jullie lekker aan de slag kunnen met jullie lieverds.. Een leven zonder angst is een beter leven!

Wat ik in ieder geval ga doen, is haar aan de lijn houden als er vreemde mensen/honden aankomen, zodat ze niet meer KAN vluchten.
Vluchten is natuurlijk niet de goede manier om hiermee om te gaan. Als ze dan niet kan vluchten, moet ze toch echt een manier vinden om hiermee om te gaan. Oftewel: op mij vertrouwen. En niet wegrennen van de hele situatie, wat ze toch al snel doet.
Als ik de vrouw nog eens tegenkom kan ik voorstellen om samen, met de honden aan de riem, een wandeling te maken. Zonder dat de honden aandacht aan elkaar 'mogen' besteden. Uiteindelijk kunnen we dit dan los proberen. Probleem is wel dat het geen omheind gebied is en Mila dus ECHT weg kan vluchten. Recht naar huis, want ze kent de weg op haar duimpje.. Oftewel: losloopveld opzoeken samen, waar ze beide niet uit kunnen..

Mila moet sowieso meer vertrouwen krijgen in ons. En dat is erg moeilijk met een zeer angstig hondje.
Ze is namelijk niet alleen bang voor honden die blaffen en druk doen, maar ook voor mensen.
Mensen die gewoon stilstaan, het maakt niet uit wat ze doen. Ze rent met staart tussen haar pootjes heel hard weg.

Het hondje dat achter haar aanrent wordt ook schreeuwend teruggeroepen door haar baasje. Laat Mila dit nou extra eng vinden.. Ze komt dan ook heel laag aan de grond, bijna sluipend, terug naar mij als het hondje is gestopt met achter haar aan rennen.
Ook weer een kalmerend signaal, heb ik gelezen. Zowel naar het hondje als naar het baasje. Ik zeg niets. Pas als het hondje weer terug is bij haar baas, roep ik Mila om bij me te komen. Weg van het andere hondje zodat ze niet nogmaals op de vlucht zal slaan..

Maar op deze manier (schreeuwende hondenbaasjes) wordt haar angst voor mensen groter, en het enige lichtpuntje dat ze heeft wordt ook steeds minder leuk voor haar, namelijk: spelen met honden! Daar bloeit ze echt van op, maar op deze manier is dat ook geen feest meer voor haar.
Al die schreeuwende mensen naar hun hond, en zij denkt dat ze naar haar schreeuwen. Arme Mila. De bange lieverd.
Ze moet nog zoveel leren, mensen vertrouwen vooral. En dat doe ik graag voor haar, maar op deze manier lukt het niet zo.

@ Landseer
Max is een vrij stabiele hond. Vindt eigenlijk niets eng, maar spelen met andere honden kent hij niet. Mila en hij gaan prima met elkaar om. Af en toe een poging tot spelen, maar Max snapt het niet. Of hij nou een stabiele hond is om mee te oefenen weet ik niet, maar het is natuurlijk wel een poging waard.
Naar andere honden is hij wel heel sociaal qua communicatie, net als Mila. Maar veel dingen heeft hij niet geleerd, net als goed luisteren. Hij luistert wel, maar pas als hij zin heeft zal ik maar zeggen. Valt dit dan toch onder stabiel? Geen idee. Verder ken ik geen hond die stabieler is dan Max. Hier in de buurt zijn de honden allemaal vrij asociaal en hebben de hondentaal niet echt onder de knie.

Begin het steeds moeilijker te vinden Mila positieve ervaringen te geven met mensen en honden
Maar we blijven proberen...