Mijn oma en opa haalde ergens in 1998 een hond uit het asiel. Een zwarte cocker spaniel. die hond was echt de duivel.... Ze was agressief maar niet uit angst. Echt agressief dominant. Ze viel ineens aan. uit het niets... Met het eten kon je niet in haar buurt komen. Ze kwam naar je toe om geaaid te worden, deed je dat en was ze het ineens zat, dan hing ze aan je vingers....
Ze viel mensen aan met petjes op. Ze viel kinderen aan. Ze trok je omver aan de riem. Ze viel de vuilnismannen aan. Ze viel fietsers aan. Wat viel ze eigenlijk niet aan?
Mijn neefje gebeten. Mijn opa gebeten, mijn oma gebeten. Ik gebeten (omdat ik mijn jas van de kapstok wou halen. De hond kwam van achter mij aangesprint en viel me aan), mn neefje van toen nog geen 2 gebeten in het gezicht....
Mijn opa heeft geprobeerd haar terug te brengen naar het asiel. Zeggen ze: nou meneer, maar als u haar terug brengt gaan wij haar wel in laten slapen....
Lekker inspelen op je gemoed... ze wisten zelf ook wel dat die hond eigenlijk niet herplaatsbaar zou zijn.....
De hond is gebleven. Toen ze van ouderdom blind werd beet ze in ieder geval niet meer.
Ik kan me best voorstellen dat meerdere mensen dit soort dingen meemaken met asiel honden, maar dat betekend niet dat alle asielhonden zo zijn, dat is onzin.....


3 doggies