Ik zou je hond juist niet op schoot nemen, maar aanleren dat de hond een vaste plek in de auto inneemt.
Zelf er naast gaan zitten en haar gewoon laten bibberen en hijgen. Niet tegen haar aanpraten, maar op het moment dat je ziet dat ze stopt met hijgen een licht verteerbaar beloninkje er in. Begint ze weer met hijgen, dan mag je best corrigeren met Nee (als ze die correctie tenminste begrijpt) en als ze weer stil is een beloninkje er in en een stembeloning. Neemt ze geen voer aan, dan alleen op stem belonen. Nu is het niet de bedoeling de nadruk op correcties te leggen, maar je wilt goed gedrag gaan ombuigen en juist bij het doorbreken van een gewoonte mag je een verbale correctie inzetten. Alleen moet je dan goed letten op de timing hiervan en het niet te vaak inzetten. Praten (geruststellen hoe goed bedoeld) kan ook veel druk op de hond leggen in een situatie waarin ze zichzelf niet prettig voelt en kan omslaan naar negatieve aandacht. Je kan dan meer bereiken met non-verbale communicatie. T-touch oefeningen helpen hier goed bij, maar dan moet je daar van tevoren al een aantal basisoefeningen van hebben gehad. Bachbloesem helpt ter ondersteuning. En ik weet niet of je zo'n antistatische strip onder je auto hebt, maar zo niet dan zou je dat alsnog kunnen doen.
Zo te zien heb jij meerdere honden? Apart weggaan met de auto kan ook veel stress losmaken. Dan zou ik in de aanleringen toch continu een andere hond erbij houden, totdat ze vertrouwd is en dan pas verder aanleren als je alleen op pad gaat. Op die momenten van aanleringen is het einddoel ook altijd iets leuks, zodat ze de autorit ook niet met iets negatiefs (dierenarts of wat dan ook) kan associëren. En indirect is het voor een hond in een roedel altijd goed om ook zonder auto apart dingen van de roedel af te ondernemen. Op deze manier heb ik meerdere honden van auto-angsten afgeholpen. Kijk maar of je hier iets mee kunt.