Hondenforum Tess is even heel verdrietig....

Ik heb eerder vandaag hierover een onderwerp geplaatst in de koffiehoek omdat het niet over honden gaat.... maar inmiddels gaat het wel over honden... dus schrijf ik het toch maar ook onder afscheid en momoriam....

Vandaag hebben wij, na 19 mooie jaren, afscheid genomen van onze hele lieve Poes Muis

De afgelopen weken ging het steeds minder... ze was al 4 jaar blind, en had al 3 jaar nierfalen en hoge bloeddruk waarvoor ze goede medicijnen en een aangepast dieet kreeg... maar de laatste tijd zagen we langzaamaan een verslechtering....

Tess werd de afgelopen week heel erg beschermend voor haar richting onze nogal lompe kater.... die mocht niet meer bij Muis in de buurt komen....

Gisteren weigerde Tess om te eten... ik dacht natuurlijk "zal wel aan de hitte liggen"... en onze kater werd letterlijk het huis uit gejaagd....

Vanochtend gingen Tess en ik heel vroeg op pad voor een lange wandeling en zwempartij.... maar Tess wilde echt niet.... steeds weer probeerde ze de kortere route in te slaan.... en dat is echt niets voor Tess.... dus uiteindelijk zijn we maar vroegtijdig naar huis gegaan....

Thuisgekomen trof ik een huis vol bloedspetters aan.... en Muis .... ze was heel rustig... maar moest zo nu en dan niesen en hoesten.... en wat eruit kwam was bloed... en niet weinig ook...

En wat deed ik... voormalig reddingswerker en hulpverlener met heel veel ervaring met ongelukken en bloed....?

Ik viel zo goed als flauw..... wat me nog een beetje bij mijn positieven hield van Tess die al piepend mijn voorhoofd aflikte....

Zodra ik weer een beetje bijgekomen was heb ik natuurlijk meteen de DA gebeld... en samen hebben we toen besloten dat dit toch echt het signaal was dat we niet verder konden... de bloeddruk medicijnen werkten niet meer voldoende, met als gevolg dat er nu steeds meer aderen zouden gaan springen.....

Na nog een paar uur samen knuffelen, met Tess erbij, is Muis vanmiddag net voor 16:30 heel vredig ingeslapen... in mijn armen... met mijn kinderen erbij....

Maar nu is Tess ontroostbaar.... ze wil niet eten (zelfs een lap vuile pens gaat er niet in), loopt steeds te zoeken (ondanks het feit dat ze nog uitgebreid aan muis heeft mogen snuffelen nadat ze dood was)... net bij de laatste wandeling sprintte ze naar de plaats waar we muis hebben begraven en ging ze er potificaal op liggen.... ze vertoont aan alle kanten heel verdrietig gedrag.... en de hitte en het onweersgeweld hebben natuurlijk ook niet geholpen.....

Wij gaan Muis intens missen.... maar hebben wel heel er lang van haar kunnen genieten... maar Tess mist haar maatje.... het zal nog wel even duren voordat ze hier overheen is....

Lieve Muis, rust zacht.... veel plezier over de regenboogbrug met alles wat je daar wel weer kunt wat hier niet meer kon... we zullen de afgelopen 19 jaar nooit vergeten!

ahh heel veel sterkte!!! voor jou je lieve kinderen en Tess!!!!!

denk dat jullie alles eraan gedaan hebben voor muis!

Wat vervelend! Heel veel sterkte voor jou, je gezin en Tess

Liefs

Och arme Tess !
Aan de ene kant prachtig om te zien hoe dieren zich aan elkaar kunnen hechtem, maar aan de andere kant is dit dan weer zo verdrietig
Ik wens jullie heel veel sterkte toe, en hopelijk kan Tess dit snel achter zich laten.

Ina

Of het nu om een hond , een kat, een konijn of een een parkiet gaat. Wij zorgen voor ze. Ze zijn ons allemaal even lief.
Heel veel sterkte

Heel veel sterkte met het verlies van jullie poes; ook hoop ik dat Tess -die ook jullie verdriet aanvoelt- het een beetje kan overbruggen. Je zal van dag tot dag moeten kijken.
liefs,

God wat erg zeg, en Tess die er dan zo mee inzit Sterkte ..

Heel veel sterkte met dit verlies. Ach die lieve Tess, die heeft Muis natuurlijk haar hele leven gekend. Logisch dat ze van slag is. Heeft allemaal weer tijd nodig....

Heel veel sterkte met het verlies van Muis, Claire.
Wat erg dat Tess zo verdrietig is. Wel logisch natuurlijk dat ze haar maatje mist.
Geef het even tijd, dat heeft ze nodig. En jullie ook!

Een dikke knuffel van ons!

Oh wat erg.. Zit met kippevel hier. Heel veel sterkte.

Heel erg veel sterkte.
Zielig voor tess maar het was natuurlijk wel haar maatje...
en omdat ze zo beschermend was voelde ze het misschien al aan ??

Heel veel sterkte.
Wat zielig dat Tess nu haar maatje zo mist.
Geef haar maar een dikke knuffel van mij.

Heel veel sterkte, wat is het toch iets bijzonders he , de band tussen dieren en mensen onderling.........

Nogmaals heel veel sterkte met het verlies van Muis.

Tess gaat hier waarschijnlijk nog wel even last van hebben.

Wij hebben vorig jaar september onze kater Loki op straat gevonden aangereden door een busje.
Boomer heeft loki zien liggen en snapte niet waarom hij met baasje mee moest terwijl ik bij loki bleef.
Die zelfde dag hebben we loki moeten laten inslapen.
Boomer en loki waren elkaars beste vrienden.

De eerste weken wou hij bijna niet eten en drinken.
Spelen deed hij niet meer en ging elke dag op de plaatsen liggen waar normaal Loki altijd lag.
Nu nog hebben we af en toe het gevoel dat hij Loki mist.
Gelukkig is hij wel weer de oude.

Laatst heeft hij mij meegenomen naar de plek waar we Loki vonden en is daar gaan liggen en begon te piepen en te janken.
Daarna is hij niet meer op die plek geweest.
Hij heeft al die tijd de plek genegeerd.

Veel sterkte toegewenst met het verlies van jullie lieve muis.

Heel veel sterkte van ons, Claire en Tess en de rest van het gezin met het verlies van Muis.

Heel veel sterkte met het verlies.
Zielig dat Tess zo van slag is en ik hoop dat dit snel over gaat.

Mijn hond is afgelopen zondag gestorven en als ik jouw verhaal zo lees, dan ben ik blij
dat het zusje van mijn hond niet zo van slag is als jouw Tess. Ze reageert wel anders
en wil veel aandacht, maar ze eet gelukkig goed.

Dus dat Tess maar snel weer de oude mag worden.

Sterkte.

heel veel sterkte

Lieve allemaal,

heel erg bedankt voor jullie lieve reacties... dat helpt heel erg!!!!

Tess is nog niet zichzelf... ik heb vandaag alles in de strijd gegooid om haar weer te laten eten.... ofwel... een lekkere lap vuile pens.... en dat ging er gelukkig een beetje in.....

Verder is ze gewoon duidelijk verdrietig.... spelen wil ze maar eventjes (normaal is ze niet te stoppen)... ze loopt maar te zoeken... of te liggen op de plekken waar muis ook vaak lag.... wandelen wil ze ook niet...

vrijdag nacht gaan we met vakantie... hopelijk is een andere omgeving goed om haar af te leiden... lekker 2 weken samen met ons weg naar een ander huisje... met zwembad (is ze dol op).....

Onze kater blijft thuis met de goede zorgen van de buurvrouw.... maar max is ook echt een buiten kat.... aan hem merk ik nog weinig dat hij muis mist.... maar die 2 waren ook geen vriendjes meer sinds muis blind werd.... vroeger was muis de baas... maar dat veranderde toen ze blind werd... en daarna bleven ze voornamelijk ver bij elkaar uit de buurt....

Voor iedereen die naar aanleiding van mijn verhaal weer even terugdenkt aan eigen soortgelijke ervaringen.... het doet me veel om jullie verhalen te lezen... wat is het inderdaad bijzonder de band tussen mensen en dieren.... en dieren en dieren ook al zijn ze niet van hetzelfde soort....

Waar ik wel vandaag mee geconfronteerd werd is de werkelijkheid over onze kater, Max... de afgelopen jaren was Muis ons zorgen-katje.... blind, nierfalen, hoge bloeddruk, medicijnen, speciaal dieet etc.... en max is gewoon max... stoer, groot, lief maar oh zo dom... en onze jongste kat... maar.... hij is maar 1 jaar jonger dan muis.... dus ook al 18.... hij is nog helemaal fit en helemaal de baas over alle katten over de omgeving.... maar hij is natuurlijk ook al super oud... stom dat ik me dat tot vandaag nooit heb gerealiseerd...

ik zat dus vanmiddag te denken, raar als het wellicht klinkt omdat het zo snel is, alweer te denken aan weer een kitten (een oudere kat uit het asiel moeten we echt Max niet aandoen)... mijn moeder verklaarde me voor gek (maar is een 100% hondenmens... geen katten).... maar Tess is vanaf haar geboorte gewend aan katten (was ook een nestje kittens tegelijk geboren)... dat ze nu zo'n verdriet heeft om muis laat zien dat ze toch een band vormen.... en Max is eigenlijk ook wel heel erg oud... hmmm... ik ga er nog wat verder over nadenken...

maar nogmaals... bedankt voor al jullie lieve berichtjes!

wat erg van je kat, veel succes met her verwerken van het gemis.
dat tess zo van streek is herken ik ook. onze eerste border (al jaren zelf dood)
die had een rotweiler vriendinnetje die naast ons woonde. en robbie (onze border)
heeft gezien dat zij werd aangereden. hij werd helemaal wild in zijn kop, zijn ogen werden helemaal zwart en hij begon te janken en te huilen en te blaffen tegelijk. we zijn dierect met haar naar de da gegaan maar omdat ze doe die klap een dwarslesie had gekregen heeft de buurvrouw besloten haar in te slapen. maar robbie is er echt een paar weken goed ziek van geweest.

Volgens mij is er niets mis mee om zo te denken, maakt je verdriet er niets minder om.

Heb je per ongeluk de 'koffiehoek' ook gevolgd, Loes van Mexx heeft nog een paar heeeeeel erg schattige kittens in de opvang die bijna weg mogen...., misschien is het iets , ze zijn in iedergeval al gewend aan een hond.

probeer hier de link te plaatsen, weet niet of dat lukt, topic heet: de pleegkittens in huize mexx

http://www.hondenpage.com/hondenforum/81378/de-pleegkittens-in-huize-mexx.php

Claire en Tess,

Of het nou een hond of een kat of een ander dier is, als je afscheid van ze moet nemen doet het verdriet.
En een kat die op de leeftijd van 19 jaar komt te overlijden heeft duidelijk een heel fijn thuis gehad.
Triest dat Tess er ook heel verdrietig onder is,zijn dus duidelijk goede maatjes geweest.
Het kan even duren maar het krijgt weer een plekje.
Heel veel sterkte.

Hoi Ina... ja... ik heb het idd gezien.... lief dat je het even extra onder de aandacht brengt...

ik heb net het idee, en mij confrontatie vandaag, even aan m'n man voorgelegd.... hij gaat er even over nadenken maar zei ook meteen "inderdaad... wij zonder poezen.. hmm" ( ).... ik denk dat ik Mexx even een berichtje ga sturen over het nestje....

bedankt voor het meedenken!!!!!

wat jammer dat je muis hebt moeten laten inslapen, ik hoop dat jullie en tess zich snel iets beter zullen voelen.

je kan ook nog even wachten, en dan straks als max jullie ook heeft moeten verlaten(hopelijk duurt dat nog een tijd) 2 katten tegelijk uit het asiel halen, dan kan je toch 2 asielkatten een nieuw thuis geven.

Hi Claire,

meedenken kost niets toch
Als alles lukt, hoop ik hier snel te lezen dat Tess er een nieuw poezenvriendje bij heeft..., maar eerst een hele fijne vakantie gewenst en hopelijk herpakt Tess zichzelf tijdens deze twee weken.

Groet

Ocharme. Dat kat en hond zo aan elkaar gehecht kunnen zijn...
Veel sterkte.

Wat naar
Heel erg veel sterkte voor jullie & voor Tess!

Achh heel veel sterkte voor jullie en Tess met het heengaan van zovele jaren jullie geliefde poes Muis

Rust zacht Muis .

Lieve allemaal,

heel veel dank voor alle lieve reacties!

Tess is er nog steeds niet overheen... eet wel weer wat maar is verder nog behoorlijk uit haar doen... wil niet lopen, wil niet spelen, en heel erg plakkerig.....

Morgen gaan we toch maar weg met vakantie (Tess gaat mee... no worries).... verandering van omgeving... lekker huisje in zuid frankrijk met grote besloten tuin en zwembad.... even weg van alles..... ik denk dat het ook voor Tess een goede zet is.... dus vandaag ladingen Tinlo ingeslagen, en een koelband, en een koelmat.... en morgen op weg.... op ongeveer 8 uur rijden stoppen we voor de nacht bij de tante van mijn man... ook lekker afgelegen zodat Tess lekker kan rennen en spelen.... en dan de laatste 4 uur op zondag rijden....

Ik heb alleen geen idee of we bij ons huisje ook internet hebben.... dus mocht ik ff een tijdje niet reageren..... dan weten jullie dat er dus geen internet is

Als ik weer terugben dan laat ik nog ff weten of Tess er inmiddels weer van bijgekomen is.....

ps: onze kater blijft lekker thuis met de goede en lieve zorgen van onze buurvrouw....

Fijne vakantie en een dikke knuffel voor Tess. Hopelijk doet de vakantie ook haar goed en is ze bij thuiskomst weer haar oude-ik