Ja, ik was echt in staat om die mensen wat aan te doen..
Sanko is niet zo van vreemden en blaft ook als iemand ons erf oploopt, Laila heeft dit altijd gedaan (ook snachts dus, vinden wij eigenlijk wel fijn omdat er de laatste tijd Poolse mensen hier in de buurt aan het inbreken zijn)
Hij blaft dus ook als de visite binnen komt.
Met een minuut is hij dan weer rustig.
Maar ben heel erg geschrokken van zaterdag..
Mijn ouders hebben 2 'kennissen'.. een beetje rare mensen, die kwamen dus langs.
Ik was boven, en ik hoor Sanko me ineens tekeer gaan.. Hij was niet stil te krijgen.
Hij vind vreemden altijd wel een beetje eng/spannend, en ruikt veel aan ze. Maar tegen hun bleef hij maar blaffen.
Ik dus naar beneden gerend, en hem laten liggen en stil was ie.
Staat een van die mensen op, begint hij dus weer te blaffen. Wil ik hem weer laten liggen, loopt dat mens naar hem toe, pakt ze zijn snuit, en gaat me daar staan schreeuwen: EN NU HOU JE OP MET BLAFFEN!! Ik hield echt m'n hart vast, want dit hoefde Sanko echt niet te pikken. Maar hij hield zich goed, heb dat wijf aan de kant geduwt en hem gelijk weggehaald daar. Mijn moeder wist ook niet hoe te handelen. Heb hem mee naar buiten genomen en daarna binnen naar boven op de hal bij ons.
Ik kon wel janken... gatverdamme.
Jammer genoeg heb ik niks tegen die mensen in te brengen. Het is een beetje een rare situatie met mijn ouders en die mensen, (ik heb een halfbroer waar zij de moeder van is, de ex vrouw van mijn vader)... Mijn vriend stond er ook naast, die heb zich al helemaal in moeten houden, die zei na afloop tegen mij dat ie haar echt wat aan had kunnen doen.
Mijn reactie was heel snel mijn hond weg daar. In mijn eigen huis! (nouja, ik woon dan bij mijn ouders nog..)
Ik weet niet of jullie ook mijn andere topic een keer hebben gelezen. Daar is dus t zelfde gebeurt alleen dan op straat, met een man. Sanko wantrouwt mensen nu dus buiten, en ben nu heel bang dat hij dat nu ook binnen gaat doen. Ik word er zo misselijk van, hoe andere wat voor jou kunnen verzieken.. hij begon eindelijk vertrouwen in mensen te krijgen binnenshuis. Kan me er nog steeds heel slecht over voelen als ik zo terugdenk.
M'n arme schat,
ik zag z'n ogen bijna wegrollen van angst. Misschien vreemd om te zeggen, maar had 't niet eens erg gevonden als hij haar een knauw in haar arm had gegeven.
Weet nu dus ook heel goed waarom hij zo tekeer ging tegen die mensen.. werd me allemaal heel duidelijk.



3 doggies



een akita is van nature al geen allemansvriend en vrij gereserveerd naar vreemden.













