Afgelopen zondag-op maandag-nacht heeft mijn chihuahua teefje, via keizersnee 1 pup gekregen, een hele mooie blauwe.
Het was zwaar voor haar, eerst kreeg ze nauwelijks weeen en na oxitocine eigenlijk ook nauwelijks en omdat ze wel al bloed verloor besloot d.a. tot keizersnee. Achteraf gelukkig zei ze , want anders had de pup het niet gered.
Eenmaal thuis lekker onder de lamp, wilde ze niet bij hem liggen, ging staan en rondjes lopen als hij naar haar kroop.
Nou ben ik niet van het dwingen, dus als ze weg wil mag ze van mij, heeft geen zin te wachten tot ze hem afsnauwt of bijt.
Dus heb ik de pup de fles gegeven en de moeder de keus of ze er bij wou of niet.
Ze wilde niet... , nu zag ik dat ze veel pijn had en de d.a. wilde geen metacam geven omdat dat in de moedermelk komt, maar goed als ze toch niet voedt.., dus ik metacam gehaald.
Ze loopt nu 2 dagen heen en weer, ze wil er niet bij, maar ze loopt wel te piepen en vandaag gek genoeg ook speelgoed beestjes te verzamelen.
Dus heb ik haar toch maar met de pup opgesloten en nu liggen ze, ja beide
in een kleine bench, want in de werpkist wou ze helemaal niet meer, slechte herinneringen, voeden doet ze hem nog niet, maar ik ben hier al heel blij mee. Een pup heeft zijn moeder zo hard nodig, en zij kan alles zoveel beter dan ik.









