Kiwi woont hier nu een maand. Vanaf het begin af aan vind ze het verschrikkelijk als ik uit het zicht verdwijn. Ik wou eerst geen bench gebruiken maar Kiwi raakte zo in paniek dat ze op de vensterbank sprong en dwars door het raam wou gaan. Ook al was ik maar 1 sec uit beeld.
Dus toch een bench aangeschaft en neergezet op een rustig plekje in de woonkamer. De eerste dagen heb ik haar aan de bench laten wennen door haar steeds eten te geven in de bench en af en toe snoepjes te verstoppen. Al gauw ging ze 's avonds uit haarzelf in de bench liggen. Tijd voor de volgende stap dus. Het deurtje dicht en een paar seconde weg, dit deed ze ontzettend goed! De eerste keer gaf ze één blafje maar daarna was het rustig.
Vandaag ben ik even de deur uitgegaan om iets naar het postkantoor te brengen, ik was om precies te zijn 8 min de deur uit. Ik heb een camera neergezet om zeker te zijn dat Kiwi rustig is in de bench en niet in paniek raakt.
Hier het filmpje versneld;
Toen ik het filmpje terug keek was ik wel trots op Kiwi. Ze heeft zich zo ontzettend snel en goed aangepast.
Petra heeft mij een artikel over verlatingsangst gestuurd en hier heb ik heel veel gehad (of heb ik nog steeds), dus nogmaals bedankt Petra!
En nog twee foto's, Kiwi de eerste dag hier en gisteren;





3 doggies




