Advies gevraagd voor Koda

Ik zit op dit moment niet goed in mijn vel.
De emmer is vol en de batterij is leeg.

Ik merk dit dus ook erg in het gedrag van Koda hij is nl veel minder relaxd.
Spiegeltje Spiegeltje aan de wand je kan wel doen als of je geen stress hebt maar ik merk het toch aldus Koda.

Maar ja ik kan niet zomaar het knopje om zetten.

Hoe hou ik dit onder controle. Hoe bied ik Koda nou rust als ik zelf onrustig ben.

Het is duidelijk te merken op dagen dat ik me wat beter voel dan is zijn gedrag ook veel beter dus werk aan de winkel voor mezelf maar hoe doe ik dat met Koda.

En je dan ook nog een schuldig voelen tegenover je hond? Tenminste, dat heb ik dan in zulke perioden.

Koda hobbelt wel met je mee hoor. Natuurlijk kan je proberen zoveel mogelijk rust uit te stralen maar soms lukt het gewoon even niet. Ziva wilde zelfs niet eens mee naar huis als ik me slecht voelde. Maar toch, op een gegeven moment gaat het vanzelf een stukje beter, dat geeft jou dan weer rust waardoor de orde vanzelf weer een beetje terugkomt.

Geniet van de momenten dat het wel kan en je energie hebt. voor de rest...Zolang je de boel niet kort en klein slaat kan je hond daar best tegen.

Veel sterkte en hopen dat je je weer snel lekkerder zal voelen.

Bella

Een lekker groot slagersbot? Hem door kennisen/buren/familie - mensen die buiten jouw streess staan- mee te laten nemen voor een wandeling?

Daarnaast kan klassieke homeopathie ook bijdragen dat Koda wat weerbaarder wordt, niet zo gevoelig alles oppikt. Een sterker schildje krijgt. Maar goed, dat zal wel veel voor jezelf zijn in deze situatie.

En we hebben allemaal momenten waarop we wat minder lekker in ons vel zitten. Soms moet je daar gewoon even doorheen, ook je hond.

Voor mij zijn mijn spiegeltjes die ik voor krijg, wel altijd reden en motivatie om door te gaan. Er aan te werken, knopen door te hakken, beslissingen te nemen. Niet ergens in te blijven hangen. Als ik het spiegeltje heb gezien, heb ik een energie-stoot en kan ik weer door.

Alle goeds voor jou en voor Koda.

Ik begrijp je heel erg goed.
Het is ook heel herkenbaar voor mij.En ik merk het dan ook aan de hondjes.
Maar je eigen niet schuldig gaan voelen.Geef oda wat extrs aandacht als het wat beter gaat die dag,
Sterkte.

Heb je dit gevoel vaker, want dan kan je het beste het onderliggende probleem aanpakken.
Koda is nog een jonge hond (toch?) hij zal moeten wennen aan dat jij je bij tijd en wijlen je zo voelt en dat duurt een tijd, wellicht dat het misschien zoals hierboven al geschreven wordt jou een boost kan geven om toch even een stap extra te doen hoe moeilijk het ook is als je je "op" voelt.
Wat denk jij dat je nodig hebt voor jezelf en voor Koda en kijk hoe je dat al dan niet samen met iemand realiseren.
Ik hoop dat je je snel beter voelt, want dat gevoel is vreselijk ik kan daar goed over meepraten.

sterkte..*knuffel*

groetjes, Sandy

Het zal geen verrassing zijn dat Jip ook zo'n hondje is wat giga meeveert op mijn gemoed. Lily is veel stabieler en steekt misschien juist dan af en toe een middelvinger op maar that's it. Jip raakt direct ook in onbalans.

Mijn remedie is alles een tandje terugschroeven. Ik maak de wandelingen minder lang en prikkelend en thuis geef ik ons beide rust. Niet teveel vragen van mezelf en zeker niet van hem. Creeer de situatie wel zo dat ik zijn overspannen gedrag zoveel mogelijk voorkom.

Bovenstaande doe ik ook als hij niet door mij, maar door zichzelf weer een overspannen toestand heeft.

Ja dat doe ik eigenlijk ook al. Wij zijn heel hard aan het werk met Koda's geblaf naar andere honden en hier zit echt vooruitgang in.

Alleen op dagen zoals vandaag dat ik me echt kl*te voel ga ik dat dus uit de weg en zoek ik geen drukke hondenplekken op want als ik niet stabiel ben zal hij het al helemaal niet zijn.

Dank jullie wel voor jullie lieve berichtjes doet me goed.

Alleen op dagen zoals vandaag dat ik me echt kl*te voel ga ik dat dus uit de weg en zoek ik geen drukke hondenplekken op want als ik niet stabiel ben zal hij het al helemaal niet zijn.

Dat is inderdaad wat ik ook bedoel. Even niet hard aan het werk, met kans op mislukking door het gemoed wat even wat minder is. En thuis lekker veel rust inbouwen.

Fijn dat er al vooruitgang zit in zijn geblaf naar andere honden, echt fijn!
Voor jou een opsteker en sterkte met het weer opladen van de batterij!

inderdaad wat de rest ook zegt,met zulke dagen gewoon lekker rustig aan doen,koda bv een kong oid geven en zelf lekker kalmte creeeren voor jezelf,dat werkt dan ok wel voor koda.

koda voelt al je gevoelens dus ook als je een rotdag hebt.
merk je het ook aan je kinderen? hier heb ik dat wel heel erg.
als ik bv niet lekker in mijn vel zit,worden die ook heel onrustig.

succes en hopelijk voel je je snel weer goed!

Trek het jezelf niet zoveel aan zou ik zeggen, het is niet zo dat je alles verplicht moet doen, probeer te relaxen, kan je een keer niets doen omdat je je kl*te voelt nou dan maar een keer niet, doe je dan thuis even wat meer met je hondje, ook het blaffen naar andere honden geen aandacht aan schenken, je hoofd staat er even niet naar, dus loop je gewoon door, laat je de hond even los op een rustige plek en geniet daar lekker van.

Ik denk dat ik het gewoon af en toe te goed wil doen als je hier leest wat mensen allemaal voor elkaar krijgen met hun honden dat vind ik dat zo knap.

Koda is een geweldige hond en ik zou hem voor geen goud willen missen maar soms is zo'n gevoelige/onzekere hond best lastig. En met je eerste hond blijft het toch zoeken wat werkt wel en wat werkt niet.

Dat herken ik dus heel erg. En toen ik het eenmaal los kon laten, ging het met mij een stuk beter. Wat anderen doen, dat is mooi, dat doen ze dan maar. Mijn hond is mijn hond en zolang ik goed met hem overweg kan wil dat niet zeggen dat iedereen dat moet kunnen. En wat een andere hond kan, is ook geweldig ... maar als mijn hond dat niet kan, so what? Die heeft wel weer iets anders wat die andere honden niet kunnen misschien.

Ik ben van mezelf heel gevoelig en onzeker, maar toen ik het los kon laten wat anderen wel of niet kunnen en juist ging kijken naar wat ik kon, ging het al stukken beter en kon ik ook relaxter zijn. Nu nog merk ik in de uren dat ik cursus volg dat ik hyper ben, druk wordt en waarom? Omdat IK het te goed wil doen. Als ik rustig ben doen de honden het vanzelf goed!

En gelukkig heb ik nu een cursus gevonden waar ze MIJ dat leren, en guess what? Mijn honden reageren nu veel beter en rustiger en luisteren ineens veel beter. Maar ondanks alles, het zijn en blijven honden en juist dat maakt ze zo leuk. Zijn er dan dingen die je niet graag wil zien ... jammer dan! Je kan daaraan werken op een manier die voor jou en je hond goed is. Maar leert hij het nooit helemaal ... nou en? Ik heb geprobeerd te leren mijn honden te accepteren zoals ze zijn en daarmee om te gaan juist.

Gewoon rustig aan doorgaan en zoals je zelf al zegt op dagen dat je je zelf niet fit voelt of niet lekker in je velletjes zit maar even geen lange wandelingen en moeilijke situaties. Dat is voor beide frusterend.

De kunst van het opvoeden is uiteindelijk ook weten wanneer je bepaalde situaties beter kunt vermijden. Succes...

kan best, maar mensen die hier schrijven hebben niet het zelfde leven als jij hebt, dus daar kan je je niet aan spiegelen hoe moeilijk dat ook is.
Ik zou ook wel zo'n "leuke " moede rwillen zijn die vriendjes en vriendinnetjes continu over de vloer heeft van de kids, maar eerlijk gezelg wordt ik knetter van andermans kids....dus tja, blijf bij jezelf qua kunnen en gevoel dat scheelt een hele berg frustratie.

En ook vertelt niet iedereen elke tegenslag.... Mijn band met Ziva ziet er soms ook wel eens minder uit dan ik hier vertel.. denk dat iedereen dat wel heeft. Niet elke tegenslag of ergernis vertel je hier.
En er zijn ook mensen die het hier allemaal erg leuk en aardig doen voorkomen terwijl ik echt mijn twijfels heb als ik ze in het echt om zie gaan met hun honden (die echt een stuk minder aardig of opgevoed zijn dan hun baasjes denken of de baasjes hebben een stuk minder verstand van honden dan zij denken)
Of dat erg is? Nee: we zijn mensen hoor!

Spiegel je dan maar aan mij

Nee hoor, niet doen jij bent jij. Vergeet niet dat sommige mensen zich misschien niet zo kwetsbaar op durven opstellen door een topic als dit te openen of dat mensen niet kunnen zien dat de hond vaak een spiegeltje is. Ik denk dat overal de ups en downs voorkomen. Even stapje terug doen voor zolang als nodig en weer opladen.

En zeker met een onzekere en gevoelige hond is het soms heel erg lastig. Wat ik in mijn eerste reactie al schreef ervaar ik dit ook met Jip. Heb dit nog nooit met een andere hond zo extreem ervaren. Onze utopie is dat ik altijd sterk en stabiel ben.

Wat bella zegt is inderdaad waar. Ik ben er echt van overtuigd dat we allemaal, zonder uitzondering, wel eens dagen en/of momenten hebben waarop we het even niet meer zien zitten. Ik geloof nooit dat er mensen zijn die dat nooit hebben.

Het feit dat jij het merkt aan je spiegeltje betekend alleen maar dat jij een geweldig goede motivator hebt en dus een extra stok achter de deur om er aan te werken. En dit is echt niet altijd makkelijk. als je merkt dat het even niet wil kijk dan gewoon even naar je schatje en weet waarvoor je het doet. Op dagen dat jij het even niet kan opbrengen om veel met Koda te doen geef hem een denkspelletje, prop zijn voer in een Kong en hij is ook lekker bezig. Dit zal jou dan weer rust geven...en zo kom je weer in een opwaartse spiraal terecht.