Dhayla is nu al bijna een hele dag thuis en.... die hoeft niet meer weg hoor! Wat een schatje is het. De rit naar huis is super verlopen, toen we net in de bus stapte begon ze een beetje te piepen maar na een paar minuutjes werd ze stil. In de trein was ze in het begin heel actief maar daarna heeft ze lekker liggen slapen.
In een van de (vele) tussenstops zijn we even met haar gaan lopen, maar daar was best veel afleiding (bussen, vliegtuigen etc.). Nou complimenten voor Laura (de fokker), ze reageerde er amper op en was zèker niet bang. Ze heeft toen ook netjes buiten geplast. Heel feest erna natuurlijk.
Toen we weer in schollevaar waren hebben we eerst nog een klein rondje met haar gelopen en zijn daarna naar binnen gegaan. Eerst de katten naar buiten gedaan voor de zekerheid. Ze was heel actief en heeft alles even lopen verkennen. O.a. onder de verwarming waar ze het te stoffig vond en dit dus even met haar mooie vachtje weg moest vegen. Daarna heeft ze wat gedronken en gegeten. Ze wou echt nog niet slapen dus we zijn even naar buiten gegaan, daar wou ze niet plassen maar toen we binnen kwamen wou ze wel. Rustig opgeruimt natuurlijk en volgende keer beter.. het is tenslotte nog maar de eerste dag. Toen heb ik haar nog even in de bench gelegd en heb haar helaas voor 3 uurtjes aan m'n ouders moeten overdragen. Moest werken...
In de tijd dat ik weg was heeft ze rustig liggen slapen en heeft m'n vader haar daarna nog even uitgelaten. Toen ik thuis kwam heb ik haar wat versvlees gegeven, heb nog nooit een hond zoo zien smullen. Ze heeft daarna nog buiten geplast en gepoept en ze ligt nu lekker te pitten in haar mandje. Ga haar zo maar eens even in de bench leggen.
De ontmoeting met de katten begon een beetje stresvol, met de ene kat was het even elkaar besluipen en verder niks bijzonders. De andere kat was er niet zo blij mee en begon te blazen en lelijk te doen. We hebben hem weer binnen gelaten nu ze ligt te slapen en dat ging gelukkig al een stuk beter. Hij is er naar toe geweest en heeft eventjes geroken. Nu liggen ze allebei lekker te slapen.
Het is een heel verhaal geworden, maar ze verdient het hoor. Ze komt rustig aanhobbelen als ik roep, en snoepjes neemt ze rustig uit je hand. Ben trots op m'n meissie!