Els (gast)
Ook ik heb mijn lieve Golden Retriever afgelopen vrijdag moeten laten gaan.Al een paar weken zag ik het aankomen,en heb ik de dierenarts gebeld of zij wilde langskomen,want dat het in zijn eigen thuis moest gebeuren stond bij mij als een paal boven water.
Toen Max en ik tien en half jaar geleden elkaar vonden,Max was toen 8 weken,tilde ik hem op en hij snuffelde diep in mijn nek,afgelopen vrijdag pakte ik zijn lieve kop tussen mijn handen terwijl hij het slaapmiddel kreeg,ik fluisterde hem gedag,en hij nam afscheid zoals hij mij begroette zolang geleden,door diep in mijn nek te snuffelen. Morgen komt Max weer thuis. En ik? Ik vul nog dagelijks een paar keer zijn waterbak,zeg zijn naam hardop,en huil.





















