Vechten tussen twee reuen en het vechten dat jij beschrijft, Monika, zijn twee heel verschillende dingen. Ik heb er geen ervaring mee, maar heb zelf wel twee reuen van een werkras, dus voor het geval dat het helpt, het volgende:
Het klopt dat sommige honden van zgn. werkrassen een 'kronkel in de kop' hebben, danwel veel scherpere hondse instincten hebben dan gewone honden. En dat dat soms onverwachte problemen oplevert, die in het uiterste geval onoplosbaar zijn, en aanleiding zijn om ze in te laten slapen.
Baknijd bijvoorbeeld, het met de tanden verdedigen van eten en speeltjes, kan zo'n scherp instinct zijn. Al er in huis speeltjes en hondenbotten e.d. rondslingeren, zou ik die daarom subiet opruimen.
Zelf kan ik bij al mijn honden altijd aan de hondenbak komen terwijl ze eten, maar toch, bij één hond, een natuurras, mogen de katten zelfs maar niet in de buurt komen van een op de grond slingerend kattebrokje. Er vloeit geen bloed, maar fel is ze wel. Dus ook als jij zelf aan bak en speeltjes kunt komen, kan het nog zijn dat je mechelaar baknijd vertoont naar het kleintje toe.
Nu voor wat betreft je opmerking over trainen met je hond... Ik ontkom er zelf ook niet altijd aan om mijn honden fysiek af te straffen, maar doe dit zo min mogelijk. Meestal heeft het een averechts effect,zeker als de hond in kwestie niet begrijpt waarom hij of zij gestraft wordt.
Met één jaar oud is jouw hond nog maar jong. Het geeft ontzettend veel spanning en stress als je gestraft wordt zonder dat je begrijpt waarom, en dus zonder dat je een manier hebt om een volgende afstraffing te vermijden. De frustratie hierover zoekt een uitlaatklep, en jouw kleintje terroriseren zou wel eens die uitlaatklep kunnen zijn voor je hond, die immers niet de emotionele rijpheid heeft om iets anders te bedenken.
Ik zou daarom een week of vier eens niet trainen met je hond, om te zien of ze daar rustiger van wordt. Wel lekker bezighouden, veel met ze gaan wandelen in een losloopgebied, leuke spelletjes met ze doen. En waar en wanneer je het verantwoord vindt, laten spelen met andere grote honden, ook dat geeft veel ontspanning.
Merk je dat dit helpt, verleng dan die periode met minstens nog maand of zo. Daarna zou ik zelf persoonlijk niet meer teruggaan naar de vereniging waar je nu traint, maar als je er toch voor kiest, recht dan je rug naar je trainer toe, en geef aan dat als je hond een consequentie nodig heeft, je dit zelf toepast. En laat je hond vervolgens de rest van de training aan de kant uitzitten terwijl je haar negeert, dat is zeker voor een werkras, heus straf genoeg.
Heb je wel eens bedacht dat het voor een hond ontzettend beangstigend is als het vrouwtje/baasje het toelaat dat je trainer, een relatieve vreemde, haar straft? Een hond kijkt naar een roedelleider niet alleen voor leiding, maar ook voor bescherming, zeker als de hond nog jong is. Zoals ik het zie, ondermijnt jouw trainer jouw gezag. En is hij misschien onder het mom van "ervaring" bezig zijn jeugdfrustraties op jouw hond aan het botvieren. Hoe aardig die vent ook mag zijn, dat kun je niet toelaten.
Maak onderscheid tussen de twee honden, als zij de baas wil zijn over je reutje, laat dat dan. Maar geef ook zelf het goede voorbeeld van hoe een dominante hond zich heeft te gedragen naar een ranglagere. Pas de rangorde-regels toe*, en straf in huis en op het veld zuiver en alleen door te negeren en even weg te zetten. Kinderen die geslagen worden door hun ouders pesten, treiteren en meppen de andere kinderen op het schoolplein. Met honden is het denk ik niet anders.
Als je op zoek gaat naar een andere hondensportvereninging of hondenschool, dan moet ik zeggen dat ik het met Ingrid eens ben, mijn ervaringen met één bepaalde Martin Gaus hondenschool waren slecht, en toch, een andere Gaus school in een naburige stad staat wel goed aangeschreven.
Het is maar wie je treft. Hondengedragsdeskundigen zijn er in alle soorten en maten, en soms tref je een bepaald slag mens dat hun frustraties botviert op je hond. Zo eentje kwam ik in die Gaus school tegen. Je zult dus echt af moeten gaan op je mensenkennis, en bij twijfel, altijd opkomen voor je hond, immers, als jij het niet doet, heeft ze niemand anders.
De Martin Gaus-club is wel goed in theorie-zijde van hondenopvoeding, en aan dat stuk van hun cursus heb ik nog altijd veel. Die telefoonlijn van hen is dan ook zeker een poging waard, volgens mij kan je via die lijn ook een overzicht van toe te passen rangorderegels op laten sturen.
Tot slot, hoewel je twee honden het qua rangorde zelf uit zullen moeten zoeken, en er echt nog wel wat schermutselingen zullen zijn, zou ik eerst die rustperiode inlassen van het trainen. Als ze inderdaad erg gefrusteerd is, moet eerst die frustratie eruit. Kijk of je benches kunt lenen/huren, en zet voor elk van de honden een bench in de woonkamer. Laat ze om de beurten uit die bench.
Als ze los samen in de woonkamer zijn, doe je mechelaar dan even een muilkorf om, die van Jolly die als een hoes om de bek gaat. Het is maar voor die eerste vier weken.Gebruik die periodes van samen los in de woonkamer om onderscheid te maken tussen de twee honden, waarbij de mechelaar als eerste haar snoepje krijgt, naast het vrouwtje mag liggen, enz. Als je het zielig vindt voor je kleinste hond, neem hem dan af en toe apart en geef hem buiten het zicht van je mechelaar wat extra aandacht.
Laat ze wel samen buiten loslopen zonder muilkorf in een spannende omgeving met veel afleiding, het strand of een losloopgebied.
Na die periode van vier weken, als de frustratie en daarmee veel van de achterliggende emotie eruit is, en er volgt een schermutseling, blijf er dan buiten. Het kan zijn dat je kleine hond, die je het langste hebt gehad, het helemaal niet opgeeft, ook al ligt hij onder, omdat hij erop rekent dat vrouwtje toch wel tussenbeide komt, wat de mechelaar er dan vervolgens toe aanzet om nog harder tekeer te gaan. Hondentaal is door mensen toch nooit echt honderd procent te interpreteren.
Je bent bang dat zij je kleinere hond dood zal bijten. Ik kan vanaf hier niet beoordelen of dat inderdaad een risico is. Je zult op je gevoel af moeten gaan, en als je nog wat angstig bent, hou ze dan wat langer thuis apart.
Maar, bij gewone gevechten geldt: honden hebben nu eenmaal geen andere manier om hun hondse tegenstander vast te grijpen dan met hun tanden, en het doel is het gevecht te winnen, niet zuiver om elkaar te verwonden. Al ze zouden willen, zouden ze elkaar veel meer letsel toe kunnen brengen dan ze in werkelijkheid doen. Ook: hoe hard ze vastgrijpt, wanneer ze jouw kleine hond 'corrigeert', wordt mede beinvloed door hoe hard jij of je trainer haar vastgrijpen om te corrigeren - jij geeft het voorbeeld. Daarom, hou haar weg van het veld, en zie in elk geval voorlopig zelf af van fysiek corrigeren.
Eerst die frustratie eruit, en als het dan tot een gevecht komt, heb je kans dat het rustiger verloopt. Als het al tot een gevecht komt - reuen en teven gaan normaal heel goed samen, dus misschien gaat het als je die rustperiode inlast, de rangorderegels* toepast, voor veel ontspanning zorgt, en de speeltjes en botten opruimt, van nu af aan wel goed.
Er zijn tegenwoordig heel gezellige hondenverenigingen waar met positieve beloning gewerkt wordt, zeker clicker-training kan voor je hond ontzettend leuk zijn, ook om thuis mee te oefenen. Braintraining voor je hond. Misschien een idee om daar eens naar op zoek te gaan? Maar eerst die rustperiode...
Sterkte, ik hoop dat het werkt.
* je zegt dat ze lief, aanhalig en aanhankelijk is. Maar vragen om aangehaald te worden kan ook eisen zijn om aangehaald te worden. Als je haar vanaf nu aanhaalt, dan voorlopig even alleen als je daar zelf zin in hebt, en niet omdat madame jou het commando 'haal me aan' geeft. Dat is nou zo'n rangorderegel waar ik zelf veel aan gehad heb.