Gisteren waren wij met Pépé op het strand. Uiteraard gaat hij dan los. Hij luistert dan ook (soms) goed. Het volgende gebeurde:
Pépé was dus los en rende een end weg. Wij Pépé roepen en daar kwam hij aanrennen. Pépé was bijna bij ons. Is er ineens een Duitser die hem lokt met worst, pakt hem vast en zegt: Du bist ein liebes Hund!
Ik loop er al naar toe, maar nee, meneer lijnt hem aan met een touw en neemt hem mee. Pépé wil naar ons toe maar meneer loopt ongestoord verder. We waren van stomheid geslagen!
We zijn er achteraan gerend en met moeite in het Duits uitgelegd dat Pépé van ons was. De Duitsers wilde niet toegeven en liepen door. Toen zijn we er weer achteraan gegaan en hebben de Duitsers gezegd dat we Pépé terug wilden.
Maar de stomme Duitsers hielden voet bij stuk.
Toen is mijn moeder heel erg kwaad op ze geworden. Dit hielp een klein beetje en de Duitsers wilden toen geld geven voor Pépé. Ze vroegen hoeveel. Ik heb gezegd dat hij niet te koop is (Duits is niet mijn moeders sterkste kant). Mijn moeder is toen nog bozer geworden en bekenden kwamen ons helpen (die waren even wat gaan eten in de friettent).
Pépé hebben we gelukkig toch terug gekregen.
pfff, wat een avontuur! Ik dacht even dat ik Pépé kwijt was!
Gelukkig niet!!
xx Hannah, en gelukkig ook nog een pootje van Pépé!



3 doggies
zo brutaal gelukkig is Pepe weer met jullie mee naar huis gegaan





















