Over-enthousiast, reden?

Noa is inmiddels 6 maanden oud en sinds dat we haar net een week hebben komen we hier meerdere malen in de week een oude labrador reu van 13 jaar tegen. Elke keer als Noa hem ziet is er geen houden meer aan, ze wordt echt over enthousiast. En dat terwijl die hond eigenlijk niks doet met haar. Hij blijft gewoon staan en kijkt weg, soms gaat hij er bij liggen en Noa springt als een malle om hem heen, likt zijn snuit en springt boven op hem. Als we dan verder gaan, gaat ze zitten piepen. Dit doet ze eigenlijk bij geen enkele andere hond, bij een aantal wordt ze wel heel enthousiast en daar gaat ze dan lekker mee spelen, maar deze hond negeert haar voor mijn gevoel gewoon en Noa vindt hem geweldig...

Iemand enig idee waarom ze zo op hem reageert? (het is niet dat ik het op wil lossen, maar ik wil gewoon graag weten waarom deze reactie op alleen deze hond)

Grappig!
Het lijkt erop dat ze toch wanhopig probeert enige reactie los te peuteren.
Ik ken meerdere labs die het gewoon niet kunnen verkroppen als iemand ze niet geweldig vindt

De oudere reu zal denkenie jeugd van vandaag he,bah

Noa is overigens zelfs geen Labrador (kruising stabij x rottweiler)

Ohw sorry!
Mijn rassenkennis laat hier en daar wat te wensen over

Inderdaad

Hij geeft dus een duidelijk signaal waarmee hij haar op haar gemak stelt. Van deze "oude baas" mag jouw hond dus gek doen en heeft ze niets te vrezen. Terwijl in het spel met andere honden zij constant moet communiceren en haar grenzen moet af tasten.

Helemaal eens met RVS.

Verder vind ze hem misschien juist zo leuk omdat hij haar "verteld" dat het mag. Een zekere, rustige oude hond.. Een fijner maatje is er niet te vinden denk ik

Dat wegkijken is echt kalmeren, maar ik zie ook vaak dat als dat niet werk er ligt gegromd wordt en daarna eventueel ingegrepen wordt. Dat wegkijken kan wel heeeeel lang duren, dat je echt respect hebt voor zoveel geduld

Van honden kunnen we nog veel leren! Ze hebben engelengeduld! Hier komt ook bijna iedere dag een jonge labrador op Déru afstormen desnoods dwars over het veld om maar bij haar te komen. Déru doet niks en eigenlijk heel veel! Ze kijkt weg terwijl de lab rondom haar heen springt. De lab zie je nadenken van wat moet ik nu allemaal doen om een reactie te krijgen. Dan gooit hij zich op de rug , met 4 poten in de lucht. Déru verwittigd zich om even aan hem te ruiken en kwispelt heel langzaam en bedaard. De lab maakt nog een spelboog, maar krijgt weer geen reactie!! Dan besluit hij om maar weer naar zijn baasje terug te gaan. Zo gaat het al weken. Hij krijgt ons oudje niet meer verleidt om gek te doen.

Denk dat hij gewoon op haar valt!!

Interessant en klinkt heel logisch!

http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=pFh7E_4worQ

http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=pFh7E_4worQ

Ik heb zelf zo´n hond die op bepaalde momenten de pup van de buren ´negeert´. De pup mag alles doen wat ie maar wil, Baiko laat hem zijn gang gaan. Dat is natuurlijk super als je pup bent. En Baiko was zelf ook zo´n pup die rondrende bij andere honden, ook als die hem negeerden.

En ik zie dat Baiko zelf ook respect heeft voor de echte oudjes, dat vind ik zo lief aan hem.
Zou het niet een soort levensles zijn die zo´n pup meekrijgt?

Zo´n pup wil heel graag contact krijgen met zo´n hond, ze kijken er toch een soortje tegenop. (denk ik)