http://www.youtube.com/watch?v=QCQTr8ZYdhg
En alweer een slapeloze nacht!!
Ach Bizou hoe kan ik dit ooit een plaatsje geven, het is zo oneerlijk. Zo jong en dan al moeten sterven.
Elke dag probeer ik Simba en Kayley de aandacht te geven die ze verdienen, maar de avonden en nachten zijn voor jou.
Toen ik voor 2 jaar terug je grote zus Misty moest laten inslapen was dat al heel moeilijk, maar na een jaar heb ik haar een brief geschreven en langzamerhand heb ik dat een plekje kunnen geven.
Ik weet dat ze je opgewacht heeft en dat je nu veilig en gezond kan spelen, maar ik mis je zo gigantisch.
Ik wou dat je nu hier was, konden wij samen spelen.
Weet je nog dat ik zo trots was dat je al met 12 weken helemaal zindelijk was?
Op de puppycursus was je een topper, zij wisten dat je mijn hulphondje zou worden en zagen het helemaal zitten met ons. Onze trainster was ook zo verslagen toen jij er niet meer was.
En dan de mensen die, waarschijnlijk uit goede bedoelingen zeggen, je neemt zeker wel snel n nieuwe hond, die kan ik wel killen, maar ja die snappen mij niet, ik kan jou toch niet vervangen???
Wie in godsnaam kan ook maar bedenken dat een pup zo'n zware suikerziekte heeft?
Het is echt zo oneerlijk dat dit je overkomen is.
Cis zei vanavond: mam hou wel rekening met Simba en Kayley, ook die 2 hebben je aandacht en liefde nodig!
Ja weet ik en geef ik ook, maar met een heel scherp randje van verdriet.
Bedankt voor het luisteren naar mijn verhaal.
Wish you were here



3 doggies














