Beste,
Nieuw lid op dit forum en trotse eigenaar van een Alaskan malamute.
Eventjes voorstellen:
Van kinds af altijd met honden in contact geweest, en in mijn late 20'ers, een bob-tail teefje aangeschaft. Een jaar later heeft een bob-tail reu ook ons gezin vervoegd. Het teefje is op 10 jarige leeftijd overleden omwille van een maagkanteling. De reu is nog in leven, maar is heel dominant. Een vijf jaar geleden is mijn zoon geboren en het heeft echt nooit geklikt tussen onze reu en onze zoon. Als onze zoon in de buurt van de hond komt durft hij uit te halen. Om die redenen is de reu dan ook bij de schoonma gaan wonen omdat hij daar meer rust heeft op zijn oude dag. De reu is nu 11 jaar. Wij hadden niet echt de intentie om nog een huisdier in huis te halen tot mijn oudste dochter (16) vertelde dat er een alaskan malamute bij de lokale dierenbescherming zat. Na veel gezeur van de kinderen toch de stap gezet om de reu van 3 jaar in huis te halen.
Nu de Alaskan Malamute is geen nobele onbekende omdat ik vroeger reeds de aanschaf van dat ras heb overwogen. Omwille van kindvriendelijkheid werd uiteindelijk toch voor het bob-tail ras gekozen. Wij hebben de Alaskan malamute nu een 4-tal maanden en ik moet zeggen het is een pracht-beest! Heel sociaal, kindvriendelijk, doet niet in huis en bijt niks stuk. Het gebeurt zelfs frequent dat onze zoon indommelt op de buik van de hond. De hond blijft dan ook gestaag liggen.
Ik moet zeggen dat de hond totaal niet dominant is en zelfs heel goed overeenkomt met andere honden. Wanneer de andere hond dan uithaalt zal hij zich eerder uit buurt maken dan enig protest aan te bieden. Hij is zeer speels en zal altijd trachten te spelen wanneer hij andere honden tegenkomt. Zo is er een Duitse herder uit de buurt waar hij vaak mee speelt. Wij zijn bewust dat een alaskan malamute veel beweging nodig heeft dus doet gans het gezin zijn taak in de hond op regelmatige tijdstippen uit te laten. Minstens drie maal per week spring ik op de fiets en doen we een grote wandeling met de fiets (10-15km).
Wat me opvalt bij die fiets-tochten is dat het uithoudingsvermogen van de hond eerder teleurstellend is. Wanneer wij starten is de hond niet te houden en loopt hij de eerste kilometers zo hard hij kan. na ongeveer 2 kilometer, veranderd het lopen in gematige draf die uiteindelijk naarmate de wandeling vordert verder in snelheid afneemt. Ik heb al getracht de hond in te tomen zodat hij langer een bepaalde snelheid kan aanhouden maar dan ook zie je de snelheid gigantisch dalen na een twee-tal kilometer.
Ik ben mij bewust dat dit wel eens aan de voeding kan liggen, maar de hond is zeer kieskeurig met voeding. Bij aankoop van de hond hadden wij 5 staaltjes verkregen van een handelaar, waarbij de hond enkel één staaltje lust. Dit is Acticell van Markus Muhle.
Hoe kan ik het uithoudingsvermogen opdrijven?



3 doggies
Maar ondertussen is het al erg warm aan het worden voor de poolhonden en zeker voor de Malamute. Niet fietsen boven de 12 graden en ook niet met een hoge luchvochtigheid.